Posts Tagged ‘Radiohead’

Vers Bloed: Knalpot

juni 29, 2009

knalpot_msklKnalpot, oftewel het razende duo Raphael Vanoli (gitaar/casio/electronica) en Gerri Jäger (drums), brengt een ongehoord lekkere en verwoestende partij gruis, piep en knars met behulp van een berg aan instrumenten, speelgoed en andere efficiënte muzikale attributen. ‘Een brommerrace tussen Radiohead, Clark en Squarepusher vindt Knalpot dat ze maken en tjonge, die omschrijving is aardig to the point. Check it out: verse, intense impro met een eigentijdse dance en rock ‘n’ roll attitude uit onze hoofdstad.

De twee lopen al een tijdje rond in de Amsterdamse muziek scene. Beiden kwamen naar de stad om te studeren aan het Jazz Conservatorium. Twee jaar geleden leerden ze elkaar daar kennen. Knalpot werd in 2007 uit de klei getrokken, maar de muzikanten hebben een bak aan ervaring opgedaan in andere bands en diverse muzikale genres.

Gerri Jäger toerde onder meer intensief met avant-funk band Brown vs Brown. Voor zijn drumwerk in Knalpot breidde hij zijn kit uit met percussie vreemdheden als een kettingen of een melkopschuimer en bewerkt via effectendozen en bitcrushers ook dubs en loops. Vanoli liet als sessie gitarist in de jazz, rock, electronica en zelfs in klassieke setting van zich horen. Raphael stort in Knalpot zich tevens op analoge effecten. Live is hij vooral cool om naar te kijken: met zijn linkerhand bespeelt ‘ie de snaren van zijn gitaar, onderwijl met zijn rechter een cheap ass casio speelgoed toetsenbordje.

Hun muziek is een verfrissende ervaring en moeilijk om zo maar in één hokje te plaatsen. Minimale songstructuren, lage fuzzy riffs, over elkaar buitelende grooves en knallende beats, wolken van gepiep, geknars en meer ambient en noise elementen. Ergens doet de moderne sound terug denken aan de eighties, vooral die computer game aesthetica. Qua geluid hoort Knalpot in de stal van het prestigieuze Warp Records label. Maar het stomende mengsel wordt gespeeld met een razende Led Zeppelin houding.

Hun doel is om de dikste hits te creëren. Inmiddels hebben de twee sinds eind 2008 een ‘onofficieel’ album af, met daarop twee covers van DJ Aardvarck naast zeven eigen tracks. Momenteel kun je dat schijfje nog alleen via hun MySpace bestellen (of kopen tijdens gigs), want er wordt naarstig gewerkt aan de èchte debuutplaat, die binnenkort moet verschijnen. Er wordt druk gebabbeld met eventuele (grote) labels.

Knalpot toerde al door vele Europese landen. Je kunt ‘the pot’ tijdens Lowlands live tot je nemen – en alles wat je hoort IS ook live veroorzaakt – maar de speellijst groeit en groeit, want ook een optredens tijdens ZXZW aka Incubate en Rotterdam Jazz International staan te gebeuren in het najaar.

Advertenties

Luxe heruitgaves Radioheads ‘Kid A’, ‘Amnesiac’, ‘Hail To The Thief’

juni 22, 2009

radioheadcomklHoewel Radiohead alle contractuele banden heeft verbroken met EMI/Capitol Records, is de major nog lang niet klaar met de Britse band. De platenmaatschappij heeft natuurlijk nog steeds de beschikking over de gehele pre-‘In Rainbows’ albumcatalogus. En natuurlijk valt daar nog veel geld mee te verdienen, dus wat doen je dan? Juist, luxe heruitgaves van oude Radiohead platen uitgeven.

Vorig jaar kwam het label al met een ‘Greatest Hits’-verzamelaar, zonder toestemming van Radiohead. Dat ding hadden we echt wel kunnen missen. Maar in maart van dit jaar bracht Capitol een uitgebreide dubbelaar en drie schijven versie uit van elk van hun eerste drie platen met een belachelijke berg aan bonusmateriaal (zo’n beetje elke b-kant en rariteit die maar te vinden was), en dat was wèl een geweldige re-release. Pitchfork gaf de ‘The Bends’ en ‘OK Computer’ versies zelfs een tien!

Dus het kan twee kanten op, weer zo’n slechte re-release of een goeie. Op 24 augustus verschijnen de luxe heruitgaves van de opvolgende drie Radiohead albums: ‘Kid A’ (2000), ‘Amnesiac’ (2001) en ‘Hail To The Thief’ uit 2003. En opnieuw beloofd Capitol een heleboel b-kantjes, live songs, studiosessies en alles wat verder niet op de platen terecht is gekomen aan songmateriaal. De iets luxere, speciale Collectors Edities bevatten ook een DVD met muziekvideos en tv-optredens van Radiohead.

Elk Radiohead album na ‘Pablo Honey’ is eigenlijk een meesterwerk, zelfs ‘Hail To The Thief’ heeft zijn sterke momenten. Hier check je wat er allemaal bij zit. We wachten dus met smart op deze heruitgaves, of de band er nou blij mee is of niet…helaas…

Radiohead zit in de studio voor opvolger ‘In Rainbows’

mei 18, 2009

radioheadcomklRadiohead is de studio ingetogen om te gaan werken aan de opvolger van hun razend succesvolle album ‘In Rainbows’ uit 2007. Dat gaf bassist Colin Greenwood afgelopen weekeinde toe in een interview met NME: “We zijn vorige week begonnen. Het is erg cool en alles klinkt geweldig, hoewel erg luidruchtig en chaotisch, maar het is goed om weer terug in de studio te zijn.”

Het creatieve proces bevindt zich in de opstartfase. De groep heeft nog geen volledige songs om in te spelen. “We zijn op een punt dat we de grote Lego doos uit de kast hebben gehaald, alle stukjes over de vloer hebben gegooid, naar alle delen kijken en denken, wat gaan we ermee doen? Als een soort plakboek.”

De nieuwe plaat, hun achtste studioalbum inmiddels, wordt opnieuw geproduceerd door Nigel Godrich. Godrich is verantwoordelijk voor elk album van de Oxfordse band sinds ‘OK Computer’ uit 1997. Over producer Godrich zegt Greenwood: “Hij is briljant. Hij laat alles zo klinken alsof het goed samen werkt in plaats van dat wij elkaar naar de strot vliegen.”

‘In Rainbows’ is één van de beste albums uit 2007 en Radiohead jaagde bij de release de muziekindustrie grote schrik aan met de stunt dat fans voor het album mochten betalen wat ze maar wilden, ook al was dat niets. Of de band weer zoiets uit gaat halen met de volgende plaat, wordt pas besloten als het album helemaal klaar is, net als de vorige keer. Er zijn al wel ideeën voor verzonnen.

Er staan dit jaar slechts een paar tourdata gepland voor Radiohead, tijdens de Leeds en Reading festivals in de UK en een paar shows in Zwitserland, Tjechië en Polen. Of daar al nieuw materiaal voorbij komt, is nog te vroeg om te zeggen, aldus Greenwood.

Greenwood kwam met deze informatie tijdens de Great Escape Music Conference, waar hij het nieuwe muziekblad Loops mede lanceerde, een samenwerking tussen platenlabel Domino Records en uitgeverij Faber & Faber. De bassist gaat een bijdrage leveren aan Loops, net als Nick Cave, Paul Morley en Jon Savage.

Vers Bloed: Ribbons

april 20, 2009

Jherek Bischoff is een muzikant, multi-instrumentalist, componist voor dans- en orkestvoorstellingen en ook nog eens producer (onder meer van het succesvolle schitterende album ‘Etiquette’ van Casiotone For The Painfully Alone) uit de contreien van Seattle (Washington). Bovendien is meneer ook oftewel als volledig bandlid oftewel als gastmuzikant/arrangeur betrokken bij experimentele popmuziek gezelschappen als Xiu Xiu, Parenthetical Girls en The Dead Science. Ribbons is het nieuwste solo vehikel van de Amerikaan en daar doet hij heel opwindende dingen mee…

Zijn debuutplaat ‘Royals’ heeft hij van voor naar achter zelf in elkaar gestoken. Het is erg moeilijk om hier een duidelijke omschrijving te geven van wat er allemaal aan je oren voorbij trekt. Het zijn intrigerende soundscapes, opgebouwd uit een lawine aan stijlen, geluidjes en invloeden. Flarden postrock, vioolgetokkel, gekke drum ritmes of weirde beats, Oosterse mystieke klanken, electronica, ambient, synth en psychedelica sferen en wat al niet meer lijmt hij aaneen tot een eclectisch, vaak onheilspellend geheel.

Het is niet zo spooky of kippenvel veroorzakend als DM Stith, maar hij bevindt zich wel in de buurt van die eveneens erg getalenteerde gast. Ribbons is alleen nog ietwat ongrijpbaarder. Ook The Notwist en The Knife vinden we in zijn sound terug.

De zang doet dan weer heel erg denken aan Radiohead’s Thom Yorke, maar ook Sigur Ros (en een snufje Gorillaz) klinkt door in de hoge uithalen. Hij is niet zo sterk als deze genoemde voorbeelden, maar de dunne, vaak op het randje balancerende vocalen vallen prachtig in de gelaagde, spannende tracks.

Ribbons’ debuutalbum ‘Royals’ is nog niet zo lang uit – sinds 1 december – maar de labelsite geeft al aan dat ‘ie uitverkocht is. Lijkt ons zinnig om die plaat als de donder te re-releasen, want Bischoff verdient de aandacht en kan nog zoveel meer zieltjes winnen. Gelukkig begreep Osaka Recordings dat ook en is ‘ie binnenkort weer gewoon te krijgen als herpersing.

Avontuurlijk, een beetje wereldvreemd en buitenaards, maar wonderschone knappe indiepop. Hele sterke aanrader, die Ribbons! Op zijn MySpace kun je in elk geval iets van zijn bijzondere muziek checken. De labelsite biedt vier flarden aan van ‘Royals’-tracks. Bij Nialler9.com vonden we nog twee albumtracks om te luisteren en te downen: het rockende pastorale ‘The Last And Least Likely’ met dramatische violen en het aanstekelijke nummer ‘Children’s Song’:

* ‘The Last and Least Likely’ (MP3)
* ‘Children’s Song’ (MP3)

Interview & recensie: Easy Star All-Stars – Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Dub Band

april 13, 2009

Voor de verandering eens een bijdrage van een collega-journalist van buiten de gebruikelijke ploeg van Spinner: Dietmar Terpstra. Momenteel freelance journalist en eindredacteur voor onder meer Off The Record, Jazzism, Heaven en Bluesmagazine.nl. Terpstra ging onlangs in gesprek met Michael Goldwasser. De Easy Star All-Stars oprichter en producer vertelt over de totstandkoming van het nieuwste wapenfeit ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Dub Band’. Lees tevens de albumrecensie.

Na de albums ‘Dub Side Of The Moon’ (2003) en ‘Radiodread’ (2006) verbaast het New Yorkse reggaecollectief Easy Star All-Stars de muziekwereld nu met zijn eigen adaptatie van de ultieme popklassieker ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’. Easy Star’s Lonely Hearts Dub Band is geen gimmick, maar een respectvolle poging popliefhebbers meer naar reggae te laten luisteren, en vice versa. Bovendien zijn de Easy Stars niet zomaar een reggaebandje, aldus bedenker Michael Goldwasser.

Goldwasser richt de band inclusief eigen label in 1997 met twee vrienden op en neemt aanvankelijk eigen rootsreggae-tracks op. Daarnaast brengt het label Easy Star roots-reggae uit die niet eerder op cd is verschenen. Tien jaar geleden rees de gedachte om klassieke pop- en rockalbums in een reggae-versie uit te brengen. “Mijn collega in Easy Star, Lem Oppenheimer, dacht dat een uitstekende manier zou zijn om reggae bij een groter publiek bekend te maken. We merkten dat reggae niet erg serieus werd genomen, mensen konden er niet veel respect voor opbrengen.”

Het lag niet voor de hand om voor ‘Dark Side Of The Moon’ van Pink Floyd en ‘OK Computer’ van Radiohead te kiezen. Beide zijn tamelijk donkere albums, zeer bijzonder in hun samenhang, echt wat men noemt concept-albums. Toch hebben we het gedaan, omdat ze beide in hun soort klassiek zijn. ‘Sgt. Pepper’ hadden we al langer in gedachten, het is per slot van rekening te beschouwen als de moeder aller concept-albums. En in tegenstelling tot de voorgaande platen is het grotendeels een behoorlijk opgewekte plaat.”

Goldwasser en zijn companen, onder wie de fameuze Victor Axelrod a.k.a. Ticklah, een grote naam in de New Yorkse reggaescene (check zijn recente album ‘Ticklah vs. Axelrod’, een fabuleus mengsel van (dub)reggae, jazz en latin) en bassist Victor Rice, gingen niet over één nacht ijs. “Ik heb er ongeveer 16 maanden over gedaan om de goede arrangementen te schrijven. Er staat geen enkele sample op de plaat, het is noot voor noot opnieuw geschreven en ingespeeld. Het was een tamelijk gecompliceerd proces, omdat ik niet alleen het album als geheel in gedachten moest houden, maar ook iedere song afzonderlijk. Elke track moest bijzonder worden, omdat de kritiek niet van de lucht zou zijn als dat niet het geval was. ‘Sgt. Pepper’ is toch een beetje van iedereen, nietwaar? Gelukkig zijn de reggae-artiesten waar wij mee werken uitstekende muzikanten, dus het inspelen was het grote probleem niet. Ik vind de plaat dan ook bijzonder geslaagd. Toch was het nog niet eenvoudig. Luister maar eens naar de strijkers-partijen in ‘Within You Without You’, die boden nog een pittige uitdaging. Bijzonder gesteld ben ik geraakt op onze versie van ‘Fixing A Hole’ met zang van Max Romeo, daar hebben we veel plezier aan beleefd, vooral omdat we het aan het eind lekker uitgedubd hebben.”

Het resultaat is inderdaad een verbluffende mix van dub, rootsreggae, af en toe een toefje ska, maar vooral muzikaal vakmanschap en liefde voor het origineel. Kan ook haast niet anders, als je de vocale medewerking vraagt van mensen als Luciano, The Mighty Diamonds, Matisyahu, Sugar Minott, U Roy, Steel Pulse, Michael Rose van Black Uhuru en eerder genoemde Max Romeo, zonder uitzondering grote sterren in het genre.

Veel liefhebbers van de genoemde klassieke pop- en rockalbums reageerden desondanks aanvankelijk onaangenaam getroffen, toen bleek dat een groep jonge Amerikanen zich aan ‘hun’ lievelingsalbums had vergrepen. Er werd gesproken van een ‘gimmick’ en zelfs van ‘heiligschennis’. Van dergelijke klassiekers dient men met zijn vingers af te blijven, zo was de algemene teneur. Goldwasser reageert niet verrast als hem hier naar gevraagd wordt. “Maar men moet begrijpen dat wij altijd met zeer veel respect en liefde voor het origineel te werk gaan. Er is geen sprake van dat wij een ‘gimmick’ hebben willen maken en het is voor ons bepaald geen grap. Bovendien weten wij dat de bandleden van Pink Floyd en Radiohead ons werk gehoord hebben en zij vonden het erg mooi. Paul McCartney en Ringo Starr hebben deze plaat volgens mij nog niet gehoord, maar dat gaat wel gebeuren, omdat wij natuurlijk contact gehad hebben met Apple Corps, de organisatie die de rechten van de Beatles-muziek beheert. Het project moest natuurlijk wel legaal plaatsvinden.”

 Inmiddels zijn de Easy Stars met het album de boer op. “We spelen het album nog niet in zijn geheel live, we beheersen nu zo’n acht a negen songs. Maar het streven is er natuurlijk op gericht het gehele album live te spelen.” ‘Easy Star’s Lonely Hearts Dub Band’ wordt in Nederland gedistribueerd door Bertus.

En wat vond Dietmar Terpstra tenslotte van het album? Lees ook nog ff zijn recensie:

Easy Star All-Stars – ‘Easy Star´s Lonely Hearts Dub Band’

Na opmerkelijke platen als ‘Dub Side Of The Moon’ en ‘Radiodread’ verrast het New Yorkse reggaecollectief de luisteraar nu met ‘Easy Star´s Lonely Heart´s Club Band’, een door arrangeur Michael Goldwasser verjamaicaanste versie van het klassieke popalbum. Het is geen gimmick, de man heeft er anderhalf jaar aan gewerkt, en het resultaat is indrukwekkend. De Beatles songs zijn zonder uitzondering liefdevol bewerkt en de band heeft kosten noch moeite gespaard om tot dit resultaat te komen. De medewerking van reggaegrootheden als Max Romeo, Luciano, Matisyahu, Sugar Minott, Steel Pulse, Michael Rose en U Roy maken dit tot één van de allerbeste roots-reggaeplaten van de laatste jaren. Irie!

MODERAT = Apparat + Modeselektor = terug!

maart 29, 2009

Sasha Ring (Apparat) en het tweetal Gernot Bronsert en Sebastian Szary (beide van Modeselektor) brachten als gelegenheidsproject Moderat in 2002 de EP ‘Auf Kosten Der Gesundheit’ uit op het Berlijnse BPitch Control-label. Er werd enthousiast gestart met de voorbereidingen voor een debuutalbum, echter viel het trio voor de daadwerkelijke opnames alweer uiteen. Maar die eerste Moderat plaat, die komt er nu alsnog.

Gezien de tijdelijke bandleden voor hun eigen pad kozen, concentreerde Sasha Ring zich weer op zijn Apparat en samenwerking met Ellen Allien. Bronsert en Szary storten zich dan maar op een eerste album voor Modeselektor, getiteld ‘Hello Mom!’. Dat succesvolle plaatje werd opgevolgd met een tweede, waarop we Thom Yorke terughoren. Modeselektor ging bovendien op tournee met Radiohead in Japan, als voorprogramma.

Alle muzikale carrières kwamen zo goed van de grond, dat er dus geen woord meer werd gewisseld over Moderat. Maar vorig jaar ontmoetten de drie elkaar toevallig in de Berlijnse binnenstad en daar sloeg de vlam opnieuw in de pan. Er werd direct werk gemaakt van het langverwachte Moderat-album, want het trio toog de legendarische Hansa Studios in Berlijn – waar David Bowie zijn klassieker ‘Heroes’ vastlegde – in voor de opnames.

Speciaal voor deze sessies werd er vintage materiaal uit 1972 opgepoetst en operationeel gemaakt en het drietal reisde zelfs af naar Los Angeles om een paar ontbrekende onderdelen aan te schaffen. We zijn benieuwd naar hoe het gaat klinken. Op 20 april weten we het, als het nog titelloze album uitkomt. De eerste single ‘Rusty Nails’ verschijnt al eerder. Een eerste voorproefje neem je vast op Moderat’s MySpace stek. Daar bekijk je tevens hoe de albumhoes eruit gaat zien.

Vanaf 30 april toert Moderat wereldwijd. Op 15 juli staat de electro-act in Paradiso (Amsterdam) tijdens 5 Days Off.

Radiohead wil opnieuw een ‘In Rainbows’ stunt doen

maart 18, 2009

Gitarist Ed O’Brien heeft tegenover de BBC een boekje open gedaan over de plannen van de Britse band voor de rest van het jaar. En die doen ons goed! Want van deze band worden we altijd enthousiast. Radiohead werkt momenteel aan nieuw song materiaal en wil mogelijk al het een en ander uit gaan brengen tijdens een korte zomertournee.

“We werken volop aan nieuwe nummers,” aldus O’Brien. “Binnenkort gaan we nog wat meer opnemen, het is weer business as usual. Komende zomer hopen we nog wat te gaan toeren.”

Dat is goed nieuws, maar waar er wordt getoerd, is nog niet helder. Laten we hopen in ons land! Want Radiohead doet dat natuurlijk vaker, nieuw werk op kleine schaal live uitproberen om de songs verder uit te werken. Dat zagen we vooraf aan de release van ‘Hail To The Thief’ en de laatste schijf ‘In Rainbows’ ook gebeuren. De band gaf destijds twee concerten in onze hoofdstad.

Maar ook over de manier waarop het nieuwe songmateriaal worden uitgebracht, wordt al gedacht. “We hebben een paar ideëen. Net als het geval was met ‘In Rainbows’, maken we de muziek eerst en kijken dan wat we gaan doen. Want binnen een jaar zou dat wel weer anders kunnen zijn. Echter anders wordt het zeker.”

Er zit dus een dikke kans in dat Radiohead opnieuw een intelligente wijze vindt op de songs de wereld in te schoppen. Fans mochten zelf bepalen wat ze aan centjes overhadden voor de digitale release van ‘In Rainbows’ (2007), waarna een dikke fysieke box verscheen, die erg strak verkocht. O’Brien geeft ook aan dat het misschien geen volledig album wordt: “Wellicht willen we slechts twee tracks uitbrengen, kijken wat die veroorzaken en verder zien.”

Wat betreft die korte zomertoer, medio augustus zijn er enkele grote festivals in Europa. We duimen dat we de nieuwe tracks mogen horen. Wellicht dat Zuid-Amerika, waar Radiohead momenteel gigt, al songs te horen krijgt? We houden YouTube voor je in de smiezen…

Thom Yorke remixt DOOM materiaal

maart 11, 2009

Radiohead genie Thom Yorke is kennelijk een groot liefhebber van de muziek van het immer bemaskerde, underground rap icoon DOOM (voorheen met ‘MF’ voor zijn naam). We hadden het kunnen weten na de vernoeming van ‘Meat Grinder’, een nummer afkomstig van de DOOM/Madlib samenwerking ‘Madvillain’, op zijn Grammy uitreiking poster. Klinkt wel spannend. Yorke’s visie op ‘Gazzillion Ear’ komt helaas echter niet terecht op het fysieke album, maar de remix krijg je exclusief als bonustrack gratis bijgeleverd, als je DOOM’s plaat download van i-Tunes. ‘Born Like This’ verschijnt op 24 maart.

Yorke’s momentele rapheld komt later deze maand met zijn langverwachte comeback album ‘Born Like This’. Thom heeft één van de nieuwe tracks van die plaat, genaamd ‘Gazzillion Ear’, geremixt.

Nog ff wat anders. De USC Marching Band, je weet wel de drumband achter Radiohead bij ’15 Step’ tijdens hun recente Grammy optreden, heeft een bijna negen minuten durende videoclip online gezet met beelden van de repetities en voorbereidingen voor de grote show. Hoogtepunten: het uitzoeken van het ritme, meester snarenplukker Johnny Greenwood blijkt opvallend strict georganiseerd, Yorke doet zijn kronkelige podiumdansje ook tijdens repetities en iemand die de nieuwe U2 “maar middelmatig vindt”. Best leuk tijdverdrijf…toch.

Jonny Greenwood werkt met Israëlische zanger

januari 17, 2009

Voor mijn lijstje van mensen-waarmee-ik-jonny-greenwood-graag-zie-musiceren had ik me geen Israëlische zanger voorgesteld. Toch is het zo dat Radiohead’s geniale snarenplukker en Dudu Tasa muziek hebben gemaakt. Dat onthulde de Joodse sensatie (?) in een interview op Israelische site Ynet. Ze werkten samen aan Tasa’s nieuwe single ‘What A Day’.

Tasa zingt in het Hebreeuws, dus we verstaan er geen bal van. Natuurlijk maakt Jonny Greenwood wel vaker onverwachte muzikale moves, zoals een soundtrack voor een film over olie en milkshakes naast het componeren van klassieke stukken.

Maar toch, dit is wel een hele rare zet…

Je kunt het nummer – dat ons misschien wel een klein beetje herinnnert aan gladde gruwel James Blunt – hier streamen (kennelijk werkt het alleen met Internet Explorer): ‘What A Day’. Met dank aan Pitchfork (en Gerard van der Veen voor zijn opmerkzaamheid).

We hadden het er al over dat EMI/Capitol het verlies van het platencontract met Radiohead probeert te compenseren met allerlei catalogus releases van de experimentele band uit Oxford. Voordat bijna alle singles op 12″ vinyl uitkomen op 21 april, brengt het ex-label ook nog de eerste drie Radiohead albums opnieuw uit. Op 24 maart verschijnen ‘Pablo Honey’, ‘The Bends’ en ‘OK Computer’ als dubbel-cd en dubbel-cd/dvd luxe uitvoeringen. Die heruitgaves zijn niet onaardig, want ze staan vol met voorheen onuitgebracht materiaal: de meeste b-kanten uit die tijd en veel live tracks.

Op de speciale Collectors Editie met DVD vinden we alle muziekvideo’s van de albums, tv-opnames en een concert van 27 mei ’94 in de Londen Astoria. Vervelend genoeg moet je de speciale uitvoeringen van zowel ‘The Bends’ als ‘Pablo Honey’ aanschaffen om de volledige show te kunnen zien. Dan ben je misschien beter af met de DVD ‘Radiohead: Live at the Astoria’ uit 2005, die in 1995 al op VHS te krijgen was. Net als je voor alle videoclips ‘Radiohead: The Best of DVD’ kunt kopen, die in juni verscheen.

Capitol profiteert nog eenmaal van Radiohead

januari 13, 2009

Het is vervelend als één van je populairste en bestverkopende bands de stal verlaat. Capitol Records was er dan ook totaal niet blij mee dat Radiohead niet bijtekende, maar op zoek ging naar een ander label net voor de release van ‘In Rainbows’. Het enige wat je dan nog kunt doen is op elke mogelijke manier de back catalogus (de eerste zes platen en alle singles) flink uitmelken.

Dat werd al gedaan met de volstrekt overbodige herverpakking van al Radiohead’s albums voor EMI, een vrij nutteloze ‘Best Of’ verzamelaar (twee uitvoeringen) en vooruit: de aardige heruitgave van Radiohead-albums op vinyl. Vanaf 21 april wil de ex-platenmaatschappij nog eenmaal profiteren van de Britse band met de limited edition release van 12 originele singles op 12″ vinyl.

Hoewel er geen onuitgebracht materiaal tussen zit, valt de unieke ‘Drill’ EP uit 1992 – met vroege versies van ‘You’, ‘Thinking Of You’ en ‘Prove Yourself’ afkomstig van debuut ‘Pablo Honey’ – er wel onder. Ook de volgende 11 singles krijgen een van-cd-naar-180 grams vinyl-behandeling: ‘Creep’, ‘My Iron Lung’, ‘Just’, ‘Fake Plastic Trees’, ‘High and Dry’, ‘Street Spirit [fade out]’, ‘Paranoid Android’, ‘Karma Police’, ‘No Surprises’, ‘Pyramid Song’, ‘There There’ en ‘2+2=5’.

Het is niet bekend welke en of er ook b-kantjes bijzitten. Qua artwork, is simpelweg het cd-single hoesje in de oorspronkelijke afmeting als sticker op een saai ogende beige vinylhoes geplakt. Wel een lastig verhaal. Want een echte Radiohead fan wil toch zeker alles van de band in huis hebben? Maar het is meteen ook zo duidelijk dat er schaamteloos wordt ingecasht… De 12″ singles zijn nu al te bestellen via Insound voor het bedrag van 12 dollar per stuk.

7 Worlds Collide covert Radiohead en The Smiths

januari 9, 2009

Nou, dat is nou nog eens een supergroep die we heel graag vaker zouden zien spelen! En hopelijk gaat dat ook meer gebeuren, gezien het de allstarband 7 Worlds Collide van ex-Crowded House singer-songwriter Neil Finn betreft, waarmee hij momenteel een tweede album in elkaar aan het sleutelen is. Voor deel I in 2001 had Finn al zoon Liam en Radiohead’s Ed O’Brien en Phil Selway gechartert. Voor deel II zijn onder meer legendarische The Smiths-gitarist Johnny Marr (tevens Cribs, Modest Mouse) en Wilco-frontman Jeff Tweedy aangetrokken.

Tussen de opnames door geeft de groep wat optredens weg. Tijdens een recent concert in Auckland (Nieuw-Zeeland) bracht 7 Worlds Collide twee covers van Radiohead ten gehore: de grote klassieker ‘Fake Plastic Trees’ (van ‘The Bends’ uit ’95) onder vocale leiding van Tweedy en daarna zonder Tweedy ook nog ‘Bodysnatchers’, afkomstig van het laatste album ‘In Rainbows’ van het vijftal uit Oxford. Daarbij kwam ‘Family Madness’ langs, met guess who op zang en gitaar… drummer Selway! En dan deden ze nog ff ‘There’s A Light That Never Goes Out’ van The Smiths.

De tweede plaat van 7 Worlds Colide met Jim Scott achter de mengtafel – Deel I was een live-album en DVD – verschijnt in de loop van 2009. Ook deze keer is het een benefietalbum, waarvan de opbrengsten ten goede komen aan Oxfam, een organisatie die de armoede en onrechtvaardigheid uit de wereld wil helpen. Overigens gaan ook de concert inkomsten daar naartoe.

Naast bovengenoemde sterren hebben Soul Coughing-bassist Sebastian Steinberg, songwriter en violiste Lisa Germano wederom hun medewerking toegezegd. Ook Wilco-mannen John Stirratt, Glenn Kotche en Pat Sansone doen mee op de tweede schijf, net als Nieuw-Zeelandse songwriters Bic Runga en Don McGlashan.

De kwaliteit van de videoclips (bedankt Stereogum) is niet je dat, maar hej, hoe vaak kunnen we je dit soort unieke beelden van al deze briljante muzikanten samen nou laten zien!

Plaatjes Kijken: Thom Yorke – The Eraser

januari 8, 2009

thomyorke_theeraserhskl

Of je ‘m nou ziet in de vinylbakken, cd-winkel op ’t station of de iTunes Store, soms is een albumhoes genoeg om een bepaalde plaat te willen hebben. De ene keer een absolute aanwinst, de andere keer een gedrocht dat je nooit meer draait, maar in ieder geval bijzonder genoeg om naar te blijven kijken. Deze week:

Thom Yorke – The Eraser

Op 11 mei 2006 voegt Thom Yorke, zonder uitleg, de weblink theeraser.net toe aan de officiële site van Radiohead. Twee dagen later stuurt de frontman van de Engelse experimentele pop/rock band een mailtje rond aan diverse band fansites, waarin hij bekend maakt dat hij een album aan het maken is: de plaat wordt geproduceerd door Nigel Godrich en zou songs met meer beats en electronica bevatten, geschreven en ingespeeld door Yorke alleen.

Toen dat nieuws bekend werd hielden de indie kids even hun adem in van verwachting: een solo album van Radiohead’s frontman, één van de populairste groepen van het moment. Al is ‘The Eraser’, ook volgens Yorke, geen ècht solo album. Twee songs, de titeltrack en ‘Black Swan’, gebruiken samples gemaakt door andere Radiohead leden. Thom werkte tevens al sinds 2000 aan de diverse tracks, waarvan enkele ook grove ideëen of klanken waren voor bandalbums, die een plaat wel of niet hebben gehaald.

‘The Eraser’, die op 10 juli ’06 verscheen, bleek een groot succes. Sommigen geven zelfs de voorkeur aan dit album boven de releases van Radiohead. De plaat belandde op nummer drie in de UK album hitlijst en op twee in de Billboard 200. ‘The Eraser’ werd bovendien genomineerd voor de prestigieuze Mercury Music Prize en de Grammy Award voor Beste Alternatieve Muziek Album in 2007.

De kartonnen hoes van ‘The Eraser’ is gecreëerd door Britse kunstenaar Stanley Donwood, net zoals het artwork voor alle Radiohead releases, een oude schoolvriend van Yorke. De cover is een reproductie van zijn gigantische, uit linoleum handgesneden prints genaamd ‘London Views’ uit ’95, die samen een middeleeuwse, apocalyptische overstroming van Engeland’s hoofdstad portretteren. Elk van de 14 panelen is 75 cm breed en 140 cm hoog, in zijn geheel zo’n 12 meter lang. Op de albumhoes zien een man met een zwarte hoed en een regenjas, een imitatie van King Canute, die probeert en faalt de oceaan terug te commanderen. In het begeleidende boekje zien we rond hem gebouwen zoals de Big Ben instorten en andere panelen.

Het grafische ‘The Eraser’ ontwerp van Donwood, met zijn meesterlijk gebruik van negatieve ruimte en ingewikkelde lijnwerk, lijkt op niets wat je al in de kast had staan. Net zoals het innovatieve album ook klinkt als geen enkele andere plaat in je kast, eigenlijk.

Oud op Nieuw(jaarsavond) songs

december 31, 2008

De komst van het Nieuwe Jaar inspireert ons. Misschien is het de kans om jezelf opnieuw uit te vinden, of de opwinding over levensdoelen die bereikt moeten worden het komende jaar. Misschien wel de magie en het mysterie dat voor ons ligt. Welke reden dan ook, Oud op Nieuw heeft vele artiesten ertoe gezet er een liedje over te schrijven. De klok tikt en het aftellen naar 2009 is bijna begonnen. Hoog tijd voor de Oud op Nieuw(jaarsavond) Top tien!

Nummers om hard op te feesten, de glazen champagne tegen elkaar te klinken, om 2008 op te overdenken, vuurwerk op af te steken, om het oude jaar knallend mee af te sluiten of het nieuwe mee in te luiden!

Volgende