Posts Tagged ‘Pavement’

Concert: Pavement, Doornroosje Nijmegen

juli 7, 2010

Een uitzinnig reünieconcert en jubileumfeestje
Vijf van de vijf sterren

Copyright MUZE / Monique van den Boogaard

Wat er was gebeurd als ‘we’ niet hadden gewonnen … Gelukkig hoeven we daar niet meer over te denken, want we zegevierden, al was de angst voor neerhangende schouders en een verpest humeur gisterenavond wel degelijk even aan de orde. Het reünieconcert van de Amerikaanse grondleggers van de alternatieve pop Pavement bij het jubilerende Nijmeegse poppodium Doornroosje stond al maanden in de agenda. Vorig week bleek dat de halve WK-finale op dezelfde avond zou worden gespeeld. Er werd besloten de gehele avond dan maar daar op aan te passen, zodat orgel/drumduo zZz eerst een half uurtje en vervolgens nog eens in de pauze speelde en de wedstrijd in de zaal en in het café (en door de band backstage) kon worden gevolgd.

Frontman, gitarist en zanger Stephen Malkmus en de zijnen staan de laatste minuten geduldig te wachten en vanaf het podium te kijken naar het zenuwachtige zaalpubliek dat de ogen strak gericht houdt op het scherm. Totdat de verlossende fluittoon wordt geblazen. En hoewel het erg raar was om van het lyrische gejuich en omhelzend rondspringen ineens over te schakelen naar de eerste noten (‘In the mouth a desert’) van de show, bleek het de perfecte combinatie. Bij Doornroosje, dat vandaag zijn veertigjarig bestaan viert, werd er vanaf dat moment een weergaloos verjaardagsfeestje gebouwd!

De garantie dat de publieksfavorieten en aanstekelijke, grillige liedjes van alle albums zouden worden gespeeld in de set die anderhalf uur duurde, lag er natuurlijk. De rustig kabbelende, de psychedelisch uitwaaierende, de snelle en energieke uitbundige. Van een strakke opbouw naar een hoogtepunt was geen sprake. Aan het rammelende, soms bevreemdend vertraagde spel of de humoristische, plagende opmerkingen tussendoor van de ouder geworden heren is niets veranderd. Alles wordt nonchalant door elkaar gesmeten en met veel enthousiasme en plezier door het vijftal met de nodige gruizigheid op de zaal afgevuurd. En Malkmus zingt ook nog steeds zo mooi vals als vroeger.

Het publiek heeft er net zoveel schik in en waardeert ook de aandacht van Pavement voor het voetbal. De twee immense klompen op het drumstel en het nummer dat met de kreet ‘Feed them to the lions’ wordt opgedragen aan de voetballer van Uruguay die Demy de Zeeuw een kaakschop verkocht. Bij de lomere songs wordt er wel wat opgewonden gebabbeld, om de volgende minuut toch weer de vuisten in de lucht te steken en uit volle borst mee te brullen met ultieme hoogvliegers als ‘Debris Slide’, ‘Trigger cut’, ‘Gold Soundz’, de massive hit ‘Cut your hair’, ‘The hexx’ en ‘Stereo-ooooooooooh’.

We hebben ze gemist! De goede herinneringen aan onze ‘jongere jaren’, want er was behoorlijk wat publiek op leeftijd van de Pavement-leden, kwamen constant boven borrelen. Het was een legendarische, uitzinnige, fantastische avond voor iedereen die erbij was. De smile van oor tot oor is nog steeds niet van het gezicht te meppen! Met grote dank aan programmeur Robert en het team van Doornroosje. Voor de veertig jaar, maar ook voor de geniale ingeving om ons aller favoriete bandje van weleer als jubileumopener te boeken en het strak te organiseren! Wie ook anders dan de indiehelden van Pavement, die het poppodium bij de allereerste tournee en later nog eens met de ‘Crooked Rain’-tournee aandeed, om het heugelijke feit te onderstrepen en het nu nog eens flink over te doen. Pavement of hun tijdloos aanvoelende songs vertonen nog lang geen slijtage!

Monique van den Boogaard

# Band: Pavement
# Datum: 06 Jul 2010
# Locatie: Doornroosje
# Set list: In the mouth a desert / Elevate me later / Date with Ikea / Grounded / Perfume v / Father to a sister of thought / Gold soundz / Frontwards / Debris slide / Trigger cut / Stereo / Kennel District / Spit on a stranger / Conduit for sale! / We dance / Linden / Cut your hair / Fin / Box elder / No life signed her / Two states / Stop breathing / The hexx / Spizzle trunk / Summer babe / Shady Lane / Range life

© Cutting Edge — 07 Jul 2010
images © MUZE / Monique van den Boogaard

Link: Concert review Pavement, Doornroosje Nijmegen bij CuttingEdge

Ex-Pavement gitarist releast solodebuut als Spiral Stairs

juni 28, 2009

spiralstairshskSinds ons favo indierock bandje Pavement in 1999 uit elkaar ging, trok frontman Stephen Malkmus altijd het meeste aandacht als solo artiest. Maar de release van ‘The Real Feel’, het solo debuut onder de naam Spiral Stairs van Pavement gitarist (en oprichter/zanger van Preston School Of Industry) Scott Kannberg, zou daar nog wel eens flink verandering in kunnen brengen. Oordeel zelf en check de albumtrack en zeer prettige eerste single ‘Maltese Terrier’.

Spiral Stairs nummer doet nogal denken aan Pavements song ‘Cut Your Hair’ met die ‘bah bah bahs’ en lijkt wel voort te komen uit de jaren zeventig. Een vrolijk ritme, een psychedelische gitaarriff en een banjo onderbreking doen echter ook een beetje denken aan Modest Mouse ‘Bukowski’. Het is nogal een verschil vergeleken met de slaperige rock die Kannberg maakte met zijn eerste post-Pavement band Preston School Of Industry.

Download: Spiral Stairs ‘Maltese Terrier’ (MP3)

Het is een grappig liedje, catchy en vol gepropt met dezelfde humoristische teksten die Pavement zo verdomde goed maakte. En check die bizarre albumhoes! ‘The Real Feel’ verschijnt op 20 oktober bij Matador en bevat bijdrages van Broken Social Scene’s Kevin Drew, leden van de Posies en zijn Preston School Of Industry. Posies’ Jon Auer tekende voor de productie.

Kannberg werkte overigens al onder het pseudoniem Spiral Stairs vanaf het begin van Pavement en trad later ook als zodanig op. Alleen verschenen er onder die naam nooit albums van hem. Nu wel! Recentelijk gingen er ook geruchten over een mogelijke Pavement hereniging, hoewel Malkmus dat vooralsnog afhield met de legendarische woorden: “Misschien dat we over een jaar iets bescheidens doen, net als Led Zeppelin.”

Download eerste nummer van Sonic Youth’s ‘The Eternal’

april 21, 2009

sonicyouthsacred-trickster

De opvolger van ‘Rather Ripped’ en de zestiende plaat ‘The Eternal’ van Sonic Youth verschijnt op 8 juni (in Europa). Indielabel Matador Records doet er natuurlijk alles aan om de nieuwste telg en grote New Yorkse noisetrots in de stal een berg aandacht te geven.

Ze geven een MP3 weg van het eerste nummer van de plaat, ‘Sacred Trickster’, dat je hier kunt downloaden!

Volgens Matador zet dit nummer de toon voor het album: “‘Sacred Trickster’ is een 2:10 hardcore track waarop Kim [Gordon] een ode brengt aan de Franse schilder Yves Klein en Massachusetts noise artiest Noise Nomads. Het zet de toon voor het 12 songs tellende ‘The Eternal’, met alle vurige elementen uit Sonic Youth’s gehele carrière. Van de oorspronkelijke no wave uit de begintijd, naar de radicale akkoorden en songstructuren van hun jaren negentig periode naar de meer gefocuste poppy ontdekkingen van de afgelopen vijf jaar.”

“Op hun eerste album voor Matador laten ze een meer weelderige, sensuele sound horen dan op hun laatste album ‘Rather Ripped’ – maar bovenal cleaner en aanstekelijker, nu met bassist Mark Ibold (Pavement, Dustdevils) op bas.”

‘Sacred Trickster’ luistert inderdaad heerlijk weg, met die fuzzy gitaren, de prikkelende uitstoot ‘uh huh, uh huh’ van Kim met een sexy schreewerige ‘What’s it like to be a girl in a band?’ tekst. 2:10 Aan kick ass geluid inderdaad!

Download ‘Sacred Trickster’ (MP3)

Je kunt ‘The Eternal’ nu al vroegtijdig bestellen, dan krijg je er lots of leuke goodies bij: een code om het album vanaf 28 april (!) in zijn geheel te streamen, een exclusieve live vinyl LP opgenomen in New York op 4 juli (indien nog voorradig), een unieke poster en zeldzame MP3 downloads van outtakes en meer live materiaal. Sonic Youth speelt overigens al wat van het ‘The Eternal’ materiaal live:

Recensie: St Deluxe – St Deluxe

maart 31, 2009

Dit gloednieuwe bandje dook al op in ons Vers Bloed uit Glasgow overzicht, want de twee BMX Bandits leden en songwriters/gitaristen Jamie Cameron en Martin Kirwan aangevuld met drummer Stuart Kidd en bassist Brian McEwan worden momenteel hard getipt als the next best thing.

Naar aanleiding van een haffel singles, split-single, bijdrages aan compilaties en dit debuutalbum ‘St Deluxe’, dat verscheen op het nieuwe label van ex-Creation labelbaas Joe Foster (die de schijf ook mede produceerde met opname-opzichter Cameron), worden de heren liefkozend de Schotse Nirvana van de 21ste eeuw genoemd. Na een proef op de som te hebben genomen, zijn wij het daar redelijk mee eens, maar niet helemaal.

Die bandnaam is nog een maatje te groot en zou de sound van St Deluxe ook tekort doen. Wat we wel horen zijn de vuige rockriffs van Nirvana en Dinosaur Jr. (vooral nadrukkelijk in opener ‘Slip Away’), de huilende en broeierige gitaarsound van Sonic Youth (in de rock climaxen), wollige shoegaze en de lijzige vocalen gelijkend op die van My Bloody Valentine vermengd met de harmonieën van Teenage Fanclub en de aanstekelijke lo-fi melodieën van Pavement (maar ook Stephen Malkmus’ zanglijnen die vaak de hoogte inschieten op het eind van een lyric komen terug) of Sebadoh. En Jesus and Mary Chain komt tussendoor nog om de hoek kijken.

Zo, dat zijn nogal wat namen, maar ze zijn dan ook echt wel terug te horen. Ze luisterden kennelijk naar dezelfde muziek als wij indiefreaks met zijn allen way back en zijn tevens groot fan. Het ziet er natuurlijk uit als een samengeraapt zooitje invloeden in een jaren negentig grungerock speeltuin, maar dat is het toch niet, al staat die tijd zeker centraal. Op de dromerige popnoise wordt wel degelijk een eigen stempel gedrukt. Het is allemaal nèt niet de genoemde bands, meer een gevolg, en dat maakt dan dus een St Deluxe sound. Al blijft het overall nog wel in de schaduw van de groten hangen.

Al wordt er het meest flink geragt op de vintage gitaren, worden de fuzzpedalen diep ingetrapt en wordt er lekker swingend, ondersteunend gedrumd zijn er tevens vrij rustige, warme momenten (‘Sick Sick Sick’ en het introspectieve ‘Chemical Reactions’). Tegelijk blijft het poppy en catchy. Het is geen gehaaste of moeilijke plaat, maar uiterst (retro) vermakelijk en op een bepaalde manier ook heel relaxt. Dat had ik ook altijd bij Pavement of bij Teenage Fanclub moek zeggu, dat je het hele album lang niet anders kunt dat je hoofd op-en-neer meedeinen en je voet erop meetappen. En net als je ‘St Deluxe’ te homogeen gaat vinden, knallen ‘Distant Light’ en de traag ruizende afsluiter ‘Stop Begin’ door de speakers om je nog even bij de les te houden.

Je hoort dat deze gasten het zelf veel te leuk vinden om muziek te maken, of wij dat dan ook cool vinden en willen kopen, is eigenlijk maar bijzaak. Het helpt om te mogen toeren, zoiets? Zo schatten wij St Deluxe tenminste in. Dat is wel de juiste attitude, dus we verwachten nog veel meer te horen van St Deluxe. Dit goede begin is in dit geval meer dan het halve werk geweest. Onze aandacht heb je gevangen. Zeer shoegaze, zeer prettig!

SPINNER SCORE: 79/100

Op 9 juni komt Sonic Youth’s ‘The Eternal’ uit

februari 13, 2009

YIHAAA! Op 9 juni verschijnt Sonic Youth’s nieuwe plaat ‘The Eternal’. De werktitel is dus ook de werkelijke titel geworden. Het 16de album in de 28-jarige, experimentele noiserock carrière van de New Yorkse grondleggers komt uit op dubbel vinyl, cd en als digitale download.

Het is het debuut bij Matador Records, na 17 jaar Geffen. Dan moet je natuurlijk wel meteen goed voor de dag komen.

‘The Eternal’ is vorig jaar november en december opgenomen in de Echo Canyon West Studio van de band in Hoboken en geproduceerd in samenwerking met mede-New Yorker en geweldige voorganger ‘Rather Ripped’-producer John Agnello. Je kunt via het Sonic Youth Twitter-account bijhouden welke eindmixen er momenteel worden gemaakt.

Naast dat ‘The Eternal’ hun Matador debuut is, zijn er meer dingen voor het eerst. Ex-Pavement/Dustdevils bassist Mark Ibold en Sonic Youth’s toermaatje de afgelopen jaren, speelt voor het eerst mee op dit studioalbum. En we zullen tevens voor het eerst bassiste/gitariste/zangeres Kim Gordon en echtgenoot, gitarist/zanger Thurston Moore met gitarist/zanger Lee Ranaldo tegelijkertijd horen zingen, op de drumsounds van Steve Shelley of course.

De albumhoes, hier boven te zien, is een schilderij van de overleden gitaarlegende John Fahey. De volledige tracklist vind je hier. De Matador-baas noemt de 12 tracks ‘fantastisch’. Wij hopen erop. Binnenkort kun je het album vast voorbestellen op de labelsite via een Buy Early Get Now actie. Ik schat de moeite, want dan krijg je er bonusmateriaal bij.

In april wordt er getoerd en dat is Sonic Youth eigenlijk de hele zomer van plan. Hopelijk ook ergens dichter in de buurt dan de aankomende gigs in Oostenrijk in Dusseldorf, waar ook de tentoonstelling ‘Sonic Youth etc.: Sensational Fix‘ is te bewonderen is in de Kunsthalle. Helemaal gefocust op het multidisciplinaire werk sinds de oprichting van de band in ’81, inclusief de samenwerkingen met visuele artiesten, filmmakers, designers en muzikanten.

Matador Records to the rescue met ultravette vinyl uitgaves!

februari 5, 2009

Kredietcrisis: dan gaat het ook niet goed met de muziekindustrie, al was dat daarvoor ook al een beetje. Dus gaat het natuurlijk nog slechter met de independent platenlabels en winkels die dat (en ons) soort muziek verkopen. In de UK hebben ze er wat op gevonden: er wordt een tweede, jaarlijkse Record Store Day georganiseerd op 18 april. Om op die dag de liefhebbers op de been en naar de shops te krijgen, steunt Matador Records het initiatief door een paar zéér gelimiteerde, ultravette vinyl platen uit te brengen.

Er verschijnt een 7 inch single van New Yorkse noisehelden en sinds kort nieuwe aanwinst in de Matador stal Sonic Youth met multi-talent Beck. Beide gerenommeerde acts coveren een nummer van elkaar. Sonic Youth doet Beck’s ‘Pay No Mind’ (van ‘Mellow Gold’ uit ’93) voor de A-kant en Beck covert op zijn beurt weer ‘Green Light’ (van ‘Evol’ uit ’86) van de sonische jeugd voor de B-kant.

Een andere 7 inch single bevat Sonic Youth’s ‘No Garage’ aan de ene en Jay Reatard’s ‘Hang Them All’ aan de andere zijde. Bovendien komt er een onuitgebrachte LP uit van een Pavement show in Duitsland in 1997. Er zijn slechts 2.500 exemplaren per release gemaakt. En hier vind je nog vele andere Record Store Day aanbiedingen.

Kwijl stroomt bij wijze van spreken al met liters uit de mond. De platen zijn alleen de 18e en exclusief bij de aan de actie deelnemende winkels te krijgen. Eens kijken of eraan te komen is, maar we vrezen dat we toch echt ff heel gericht een weekendje Londen moeten boeken en linea recta naar zo’n indie platenwinkel om ze te scoren.

Maar wat een prachtinitiatief van Matador Records en de Britse independent stores! De indie wereld kan dit steuntje in de rug wel gebruiken. Zeker sinds hun grootste distributeur in de UK Pinnacle failliet ging afgelopen december. Waarom organiseren platenwinkels in Nederland ook niet zoiets? Ze vallen als vliegen en worden schaars. Laten we ook proberen dit tegen gaan met zo’n actie! Count Me In! Anyone?

Pavement-bassist speelt mee op Sonic Youth album

januari 27, 2009

Ex-Pavement bandlid Mark Ibold hing onlangs een beetje rond in de studio waar de noise goeroes van Sonic Youth druk in de weer waren voor hun aankomende, 16e studioalbum en Matador-debuut. Dat wel of niet ‘The Eternal’ gaat heten. Ibold hoorde alles aan en jamde uiteindelijk mee op een nummer, dat ook op de plaat komt te staan.

Net zoals de albumtitel weten we ook de naam van het nummer waarin Ibold participeert niet geheel zeker, maar volgens het Twitter account van de indie veteranen hebben we het dan over ‘That’s What We Know’. Daar, op de microblogservice die de groep sinds 17 januari gebruikt zodat fans het opnameproces op de voet kunnen volgen, lieten ze overigens nog meer songtitels op ons los: ‘Calming The Snake’, ‘Sacred Trickster’, ‘Poison Arrow’, ‘Antennae’, ‘Anti-Orgasm’ en ‘Massage The History’.

Sonic Youth’s plaat – die begin deze zomer moet verschijnen – wordt momenteel afgemixt door New Yorkse producer John Agnello (Dinosaur Jr., The Hold Steady), die de bandleden ook bijstond op de geweldige, poppy voorganger ‘Rather Ripped’ uit 2006. Agnello is bijna klaar…

Ibold is zeker geen onbekende van de groep. Tuurlijk kwamen ze elkaar volop tegen in de Pavement-hoogtijdagen. Maar toen Jim O’Rourke uit Sonic Youth stapte, twee jaar geleden, verving Mark Ibold hem al tijdens een tournee. Daarnaast is hij ook te vinden in Kim Gordon’s gelegenheidsband Free Kitten.

Silver Jews frontman stapt op, einde band

januari 25, 2009

Silver Jews frontman David Berman heeft aangekondigd dat hij uit de band stapt en daarmee het einde van de indiegroep uit Nashville bezegelt.

Het optreden in McMinneville, Tennessee bij Cumberland Caverns op 31 januari – dat online uit wordt gezonden door WSM Radio – wordt dus hun allerlaatste. Op het Drag City forum schreef Berman dat hij overweegt boeken en filmscripts te gaan schrijven.

De plotse beslissing valt niet alleen bij de Silver Jews fans koud op het dak. Zelfs Berman’s vrouw Cassie, die ook in de band speelt, was even fiks over de rooie toen ze het nieuws van haar man hoorde. Berman legt op het forum uit waarom hij ermee kapt: “Ik ben 42 en ik weet wat te doen. Ik ben een schrijver, weet je? Ik heb altijd gezegd dat ik ophoud voordat het slecht wordt. Als ik doorga met opnemen, schrijf ik misschien wel per ongeluk een antwoord nummer op ‘Shiny Happy People’.”

Echter in een opvolgende post lezen we nog een reden: hij biechtte op wie zijn vader is, de beruchte Amerikaanse spindokter Richard Berman! Die hij “erger vindt dan zelfmoord en crackverslaving” en zijn werk kennelijk de belangrijkste oorzaak om te stoppen met SJ: “Van de winter besloot ik dat de SJ’s een te kleine kracht zijn om ook maar in de buurt te komen van een miljoenste deel van alle ellende die hij heeft veroorzaakt terug te kunnen draaien.”

Silver Jews’ zesde album ‘Lookout Mountain, Lookout Sea’ – met de kenmerkende mix van indierock, countryrock en lo-fi – verscheen in juni 2008. JS werd in 1989 opgericht door David Berman met zijn vrienden gitarist/zanger Stephen Malkmus (Pavement) en drummer Bob Nastanovich.