Posts Tagged ‘noiserock’

Recensie: Room 204, ‘Balloons’

juni 13, 2010

Klein snoepje voor de noiserockliefhebber

Room 204 komt na een stilte van vier jaar plots met het nieuwe album ‘Balloons’. Het instrumentale gitaardrum duo opereert al sinds 2001, toch is de opvolger van het goed ontvangen plaatje ‘Trans panda’ pas de derde schijf van snarenplukker Aymeric Chaslerie en Pierre-Antoine (ook drummer van Paper Tiger). En dan is het er ook nog eens eentje die de term album een beetje het nakijken geeft.

Zo kort en krachtig heb ik een plaat in dit vaak overdadige genre nog maar zelden gehoord. Hoewel het duo grossiert in noise-mathrock houden ze er qua tracklengte een verfrissende punkinstelling op na. Langer dan anderhalve minuut haalt bijna geen nummer, afgezien van ‘Patrickswayze’, dat rond de drie minuten klokt. En alle acht tracks op ‘Balloons’ komen in totaal slechts op 19 minuten en 25 seconden.

Is dat frustrerend en te kort? Nee. De heren zeggen – al blijft het instrumentaal zonder zang – in die korte tijd eigenlijk alles wat ze muzikaal kwijt willen, zonder overhaast of afgeraffeld of te eentonig te klinken. Over de technische en muzikale hoogstandjes valt niet klagen, over de productie evenmin. Je kunt er als fan hoogstens ontevreden over zijn dat je zolang hebt moeten wachten op een nieuw album en dat je het dan met zo weinig moet doen.

Hier wordt dus een staaltje efficiënt genoise- en mathrockt. Met grote precisie en met veel energie gebracht. Vooral venijnig, maar je krijgt ook wel een paar seconden rust zo af en toe. Net als wat flarden melodie om aan vast te klampen. Het werk is subtiel en strak in elkaar gestoken. Er gebeurt veel. Het is een kleine stoot adrenaline. Het had ook niet meer moeten zijn want ondanks de lengte van ‘Balloons’ is het toch best vermoeiend luisteren.

De meeste tracks zijn delicate, kristalheldere arpeggio’s met staccato, opjagende en snijdende riffs boven op opvliegend en pompend drumwerk. Veel tegendraadse ritmewisselingen en beheerste ranzig- en gruizigheid met spetterende crescendo’s. Het vliegt alle kanten op, buitelt over elkaar heen en vult elkaar aan. De twee zijn retestrak op elkaar gefocust. Er wordt wat gefriemeld tussendoor, maar beide heren stuwen elkaar naar grotere hoogte door ieder hun ding te doen zoals het hoort.

Niks bijzonder nieuws, wel een hele goede en spannende uitvoering. ‘Balloons’ is een klein snoepje voor de liefhebbers. Je hoeft er niet elke dag eentje, als je het hebt geproefd, heb je voor even genoeg. Een bijzonder smaakje dat niet voor elke fijnproever is weggelegd, maar wel om van te genieten. Je grijpt er nog wel eens naar, soms, als je er op dat moment zin in hebt.

CuttingEdge SCORE: 3 van de 5 sterren

Monique van den Boogaard

Details // CD:

* Band: Room 204
* Album: Balloons
* Record company: Kythibong Records
* Jaar: 2010
* Track list: Bar diving / Race to death / Plate pan / Patrickswayze / Baseball party / The chinese plot / Hey friendly J.! / Dried man goes

© Cutting Edge — 13 Jun 2010
images © Kythibong Records/Mandai Distribution

Link: CD review Room 204, ‘Balloons’ (2010) bij CuttingEdge

Sonic Connections schotelt héél véél cools voor!

maart 18, 2009

Vorige week probeerden we je al te enthousiasmeren om dat nieuwe coole festival Sonic Connections: Pop & Rock Der Lage Landen, van 2 tot en met 4 april in de Brakke Grond in Amsterdam, te gaan bezoeken. Er valt daar namelijk nogal wat heet fris talent uit Nl en Vlaanderen te spotten. We lichten er nog even de must see acts per dag voor je uit, zodat je dadelijk niet anders kan dan een kaartje kopen.

Tijdens de opening van het indie festijn (donderdag 2 april) MOET je natuurlijk keihard naar Motek – Do you us too V3.0 (B). Dit audiovisueel collectief is eindelijk in ons land te ondergaan, exclusief tijdens Sonic Connections! Hun instrumentale, filmische rock is avontuurlijk, meeslepend en ultiem bezwerend. Er wordt gemikt op een nieuwe concertervaring met naast steengoeie muzikanten ook een vj, licht designer, een danser en zelfs een filosoof in de rangen. Dynamische breaks en uit de sokken optillende melodieën in het genre Godspeed You! Black Emperor en Sigur Rós trekken aan je voorbij. De opmerkelijke Belgische groep – met onder meer Gentse gitarist Rodrigo Fuentealba (Fifty Foot Combo, Novastar) als kernlid – speelt vanachter projectiedoeken, waarop een zondvloed aan beelden te zien zal zijn. Check de nieuwe single ‘RESIST’ op hun MySpace stek en bekijk deze verse clip:

We kunnen je die avond ook de subtiele klanken van Les Singes aanraden. Twee Amsterdamse prullekes die een hoorbare liefde tentoonspreiden voor Franse chansons. Knappe Engelstalige popliedjes met schattige vocalen die zich vasthaken in de bol..

Vrijdag 3 april doe je er goed aan het optreden van boyShouting te checken. Die gast, Belgische multi-instrumentalist Marc Wetzels, gaat hard met zijn fascinerende soloproject. Akoestisch hypnotiserend, door merg en been elektrificerend, de bluesdemonen bezwerend. Het is een intens mannetje en een band op zichzelf. Een gitaarlijn, een ritme waarop je vooruit moet en een stem van gerafeld fluweel. Zijn nieuwe plaat ‘boyShouting & the shareholders of his thoughts’ komt half april uit. Bekijk een dagje uit zijn leven!

Uiteraard ga jij ook het optreden van The Moi Non Plus zien, want daar gillen we al een tijdje over. Leon Caren op drums en Bas Morsch op gitaar en zang (bekend van Subbacultcha) imponeren door hun retestrakke noiserock. De twee brengen een knetterend, gezandstraald experimenteel geluid voort, waarin het fijn baden is.

De laatste dag (zaterdag 4 april) ga je zeker langs bij Dijf Sanders feat. Johannes Van Jet. Twee bevriende supertalenten uit de Gentse contreien steken de koppen speciaal voor Sonic Connections voor het eerst bij elkaar, al zijn ze ook vrienden en tegenwoordig zelfs buren. Multi-instrumentalist Sanders en zanger, gitarist en motor achter The Van Jets Johannes Verschaeve, nemen Dijf’s debuutalbum ‘Homesick’ als uitgangspunt. Zijn virtuoze danspop smelt samen met Verschaeve’s vette bluesrock. Live vast historisch goed.

Maar ook onze nieuwe belofte Daily Bread met hun sexy garagedance en Madensuyu (B) verdienen je aandacht. Die laatste Gentse duo maakt een soort duivels, tochtig werkplaatsmetaal dat al werd opgepikt voor Brusselmans ‘Ex-drummer’ soundtrack. Ze zeggen dat het de nieuwste met plutonium geladen cd ‘D is done’ lekker wegluistert bij molotov cocktails?! Wat ze daarmee bedoelen, moet je live meemaken. Bekijk de single ‘Ti:ME Ti:ME’.

Naar Sonic Connections dus! Hier lees je er meer over en vind je waar die vriendelijk geprijsde kaarten te koop zijn.

Sonic Youths nieuwe album ‘The Eternal’ in dik 2 minuten…lekkerrrr

maart 5, 2009

Als het om New Yorkse noise goeroes Sonic Youth gaat, grijpen wij inderdaad elke haarspriet aan. Het nieuwe label van de band, Matador Records, doet zijn werk perfect. Het 16e album ‘The Eternal’ verschijnt pas op 9 juni, maar we worden al links en rechts gekieteld met de komst ervan. Onlangs werden het artwork en alle releasedetails onthuld en nu staat de plaat online om voor te proeven. Nou ja, in 2 minuten en 34 seconden samengepakt dan. In elk geval komt alles in sneltreinvaart langs wat er straks te horen zal zijn, zodat je de verbeelding nog een beetje de vrije loop kunt laten.

Daar doen wij natuurlijk graag aan mee. Waar ‘The Eternal’ melange naar smaakt? Als een logisch vervolg op de voor Sonic Youth begrippen redelijk toegankelijke, poppy plaat ‘Rather Ripped’ (2006), maar nu mag er tevens weer rauw gerockt worden. In de preview van aaneengesmolten nieuwe songs komen een paar zeer smerige gitaarriffs voorbij scheuren, gaat Kim vocaal als vanouds ranzig uit haar dak, krijgen we een bak noise voorgeschoteld en horen we ook popklanken.

Het klinkt allemaal niet zo open en helder als de voorganger, eerder is het wat rockeriger, wolliger van productie. De bruisende energie van de veteranen – met ex-Pavement bassist Mark Iboldspat er echter in dat korte stukje al vanaf! Godsamme, nog drie maanden geduld ja? Pfffff. Je kunt het album natuurlijk voorbestellen, hier, maar veel helpt het niet. Je kunt deze audioclip natuurlijk honderd keer achter elkaar beluisteren, dat wel.

Hier check je ‘The Eternal’ in 2:34 zelf.

Recensie: Action Beat – The Noise Band From Bletchley

maart 4, 2009

Deze jonge dudes van Action Beat stammen uit Bletchley, een dorpje onder de rook van het Britse Milton Keynes. Zie je de hoes van hun tweede plaat voor het eerst – met daarop de ontblote bovenlijven van een boel muzikanten in de buitenlucht die ogenschijnlijk helemaal uit hun naad gaan en een berg instrumenten er omheen verzameld tegen een achtergrond van een groot groen monster, wat overigens een kunstwerk blijkt te zijn – dan denk je dat je met een freakfolk gezelschap te maken hebt. Kom je even snel op terug bij een eerste luisterbeurt. Het blijkt een niets ontziend noiserock/no wave punk ensemble van jewelste!

Fris van het Engelse platteland wilden de Action Beat rockers eigenlijk alleen maar zoveel mogelijk speulen. De eerste plaat ‘1977-2007: Thirty Years of Hurt, then us Cunts Exploded’ (Fortissimo 2007) verkocht enkel via de vele concerten al uit. ‘The Noiseband From Bletchley’ verscheen derhalve bij het speciaal door Southern Records daarvoor opgezette noise-label Truth Cult (Konkurrent). Hoewel het allemaal begon met Don Mclean en James Carney in 2004, bestaat Action Beat nu uit minstens drie gitaristen, een bassist, één tot vier drummers en een handjevol blazers en strijkers. De wisselende bandbezetting varieert live van 6 tot 15 man (!).

Improvisatie is de kern van hun muzikale bestaan. Hoewel het een improvisatie band is, weet Action Beat het in tegenstelling tot vele collega’s in hun genre kort, gepassioneerd gedreven en héél krachtig te zeggen. En dan ook nog met verrassend veel melodie. Pompend, groovy drumgeweld, gelaagde dissonante, krankzinnige gitaarriffs, dikke baslijnen, allemaal opbouwend naar kolossale crescendo’s die je oren binnen komen crashen met een kracht die de kids in de moshpit wel tot flink pogoën aan MOETEN zetten. Het roept pure baldadigheid bij de luisteraar op als de 12 tracks voorbij komen razen. Tussen de instrumentale bezwerende noisy soundscapes door worden sporadisch wat tekstflarden geschreeuwd en horen we her en der nog een verdwaalde blazer of strijkerdroon.

De contouren van het gebied waarbinnen Action Beat zich beweegt werden uitgezet door The Ex, Glenn Branca, Rhys Chatham, Gore en Lullabye Orchestra. Ze hebben vooral veel van dat broeierige, duistere onderbuikse dat bijv. ‘Daydream Nation’ van de vroegere Sonic Youth kenmerkt. Gebracht met de intensiteit van Fugazi en de tour attitude van Black Flag (ze hebben in hun korte bestaan 200 shows op de teller en er staan er al 100 klaar voor 2009). De grote namen moeten genoemd, want de invloeden zijn helder en toch hebben ze daar hun eigen spannende weg in gevonden. Nergens lijkt het teveel op. En dan te bedenken dat deze coole shizzle in slechts drie dagen werd opgenomen…

Noise lovers: kopen dus! En d’r is ook dikke plak vinyl te krijgen, zoals dat gewoon hoort. Lekkerrrrrr! Ik verheug me al naarstig op de live shows, dat moet niets minder dan een wervelwind zijn die over je heen komt gedonderd: er is er vooralsnog maar eentje in ons land gepland op 10 april in het kleine Overtoom 301 (Amsterdam). Maar je kunt ook naar België op 4 april tijdens Sonic City (Kortrijk) of 6 juni, DNA (Brussel).

Down de track ‘Le Chap’ (MP3)

Op 9 juni komt Sonic Youth’s ‘The Eternal’ uit

februari 13, 2009

YIHAAA! Op 9 juni verschijnt Sonic Youth’s nieuwe plaat ‘The Eternal’. De werktitel is dus ook de werkelijke titel geworden. Het 16de album in de 28-jarige, experimentele noiserock carrière van de New Yorkse grondleggers komt uit op dubbel vinyl, cd en als digitale download.

Het is het debuut bij Matador Records, na 17 jaar Geffen. Dan moet je natuurlijk wel meteen goed voor de dag komen.

‘The Eternal’ is vorig jaar november en december opgenomen in de Echo Canyon West Studio van de band in Hoboken en geproduceerd in samenwerking met mede-New Yorker en geweldige voorganger ‘Rather Ripped’-producer John Agnello. Je kunt via het Sonic Youth Twitter-account bijhouden welke eindmixen er momenteel worden gemaakt.

Naast dat ‘The Eternal’ hun Matador debuut is, zijn er meer dingen voor het eerst. Ex-Pavement/Dustdevils bassist Mark Ibold en Sonic Youth’s toermaatje de afgelopen jaren, speelt voor het eerst mee op dit studioalbum. En we zullen tevens voor het eerst bassiste/gitariste/zangeres Kim Gordon en echtgenoot, gitarist/zanger Thurston Moore met gitarist/zanger Lee Ranaldo tegelijkertijd horen zingen, op de drumsounds van Steve Shelley of course.

De albumhoes, hier boven te zien, is een schilderij van de overleden gitaarlegende John Fahey. De volledige tracklist vind je hier. De Matador-baas noemt de 12 tracks ‘fantastisch’. Wij hopen erop. Binnenkort kun je het album vast voorbestellen op de labelsite via een Buy Early Get Now actie. Ik schat de moeite, want dan krijg je er bonusmateriaal bij.

In april wordt er getoerd en dat is Sonic Youth eigenlijk de hele zomer van plan. Hopelijk ook ergens dichter in de buurt dan de aankomende gigs in Oostenrijk in Dusseldorf, waar ook de tentoonstelling ‘Sonic Youth etc.: Sensational Fix‘ is te bewonderen is in de Kunsthalle. Helemaal gefocust op het multidisciplinaire werk sinds de oprichting van de band in ’81, inclusief de samenwerkingen met visuele artiesten, filmmakers, designers en muzikanten.

Pavement-bassist speelt mee op Sonic Youth album

januari 27, 2009

Ex-Pavement bandlid Mark Ibold hing onlangs een beetje rond in de studio waar de noise goeroes van Sonic Youth druk in de weer waren voor hun aankomende, 16e studioalbum en Matador-debuut. Dat wel of niet ‘The Eternal’ gaat heten. Ibold hoorde alles aan en jamde uiteindelijk mee op een nummer, dat ook op de plaat komt te staan.

Net zoals de albumtitel weten we ook de naam van het nummer waarin Ibold participeert niet geheel zeker, maar volgens het Twitter account van de indie veteranen hebben we het dan over ‘That’s What We Know’. Daar, op de microblogservice die de groep sinds 17 januari gebruikt zodat fans het opnameproces op de voet kunnen volgen, lieten ze overigens nog meer songtitels op ons los: ‘Calming The Snake’, ‘Sacred Trickster’, ‘Poison Arrow’, ‘Antennae’, ‘Anti-Orgasm’ en ‘Massage The History’.

Sonic Youth’s plaat – die begin deze zomer moet verschijnen – wordt momenteel afgemixt door New Yorkse producer John Agnello (Dinosaur Jr., The Hold Steady), die de bandleden ook bijstond op de geweldige, poppy voorganger ‘Rather Ripped’ uit 2006. Agnello is bijna klaar…

Ibold is zeker geen onbekende van de groep. Tuurlijk kwamen ze elkaar volop tegen in de Pavement-hoogtijdagen. Maar toen Jim O’Rourke uit Sonic Youth stapte, twee jaar geleden, verving Mark Ibold hem al tijdens een tournee. Daarnaast is hij ook te vinden in Kim Gordon’s gelegenheidsband Free Kitten.

Nieuwe Sonic Youth in aantocht

januari 16, 2009

De experimentele meesters van Sonic Youth hebben aan het platencontract sinds 1990 (‘Goo’) met major Geffen voldaan. Dat er een nieuw album aankwam, wisten we al, maar bij wie dat ging verschijnen wilden de bandleden even geleden nog niet verklappen. Het doet ons deugd dat de New Yorkse iconen weer eens hebben gekozen voor een indielabel: ze tekenden bij Matador Records!

De voorlopige titel van het aankomende werk is ‘The Eternal’ en als het allemaal een beetje voorspoedig gaat, hebben we ‘em ergens in juni in handen. Want de opnames voor het 16de (!) album bevinden zich al in de laatste fase.

Volgens gitarist/zanger Thurston Moore in een interview met Uncut bevat de opvolger van de vrij toegankelijke plaat ‘Rather Ripped’ uit 2006 ‘sappige supersonische nummers’. Daar hadden wij natuurlijk al op gehoopt. De echte releasedatum is nog niet geprikt, dus we houden voor het gemak ff juni aan, maar het kan een maandje schelen. Men zegt ‘in de zomer’ in elk geval.

Ondertussen is bassiste/zangeres Kim Gordon ook druk met haar eigen kledinglijn. Kim’s klamotten verschijnen binnenkort onder de naam ‘Mirror/Dash’.

Download gratis het nieuwe mini-epos van Mono

januari 7, 2009

Op 24 maart verschijnt de nieuwe plaat ‘Hymm To The Immortal Wind’ van Japanse postrockband Mono pas, maar we kunnen nu al de eerste single van het net trekken! Voor nop!

En dan is het ook nog een song van maar liefst 11 minuten. In minder tijd konden de noisers het niet vertellen…

Het mini-epos heeft de naam ‘Ashes In The Snow’ gekregen, hoe toepasselijk met het momentele, prachtige Hollandse winterlandschap in het achterhoofd.

Download ‘Ashes In The Snow’ (MP3)

‘Hymm To The Immortal Wind’, met 7 nieuwe ongetwijfeld weer spannende nummers, heeft overigens wel meer van die schone, ietwat neerslachtige titels. Zoals ‘Silent Flight, Sleeping Dawn’, ‘Pure As Snow (Trails of the Winter Storm)’ en ‘The Battle To Heaven’.

Ik verheug me er al op, luisteren hoe de afwisseling van ingetogen passages met stukken woest gitaargeweld in soms lang uitgesponnen, instrumentale stukken dit keer uitpakt.