Posts Tagged ‘Grizzly Bear’

Recensie: Department Of Eagles, ‘Archive 2003-2006’

juli 21, 2010

Fascinerende beginsels van een glorievolle toekomst

Het New Yorkse duo Daniel Rossen en Fred Nicolaus heeft voornamelijk door Rossens andere band Grizzly Bear, met magnus opus ‘Veckatimest’ vorig jaar, muzikaal een groter belang gekregen. Maar als Department of Eagles werden de twee inmiddels ook genoeg veren in de kont gestoken. De twee albums ‘The cold nose’ in 2003 en ‘In ear park’ in 2008 bij 4AD met prachtige, elektronische homerecording indiepopliedjes werden lovend ontvangen.

‘Archive 2003-2006’ bevat sessies bedoeld om het tweede album van Department of Eagles te vormen. Er waren schijnbaar al genoeg opnames voor een schijf voorafgaand aan dat opnameproces. Op de compilatie staan zes volledige songs. Tegen het einde van hun studietijd aan de universiteit legde Rossen in de oefenruimte van de school een reeks korte pianostukken vast. Daar zijn er ook vijf van op dit album terechtgekomen onder de naamgeving ‘Practise room sketch’.

Vooral in de verfijnde, warme vocale harmonieën en de rijke, uitgebreide arrangementen horen we waar ‘Veckatimest’ zijn oorsprong heeft. ‘Sketch 1’ is zelfs een soort vingeroefening voor ‘Easier’. Rossen en Nicolaus flirten duidelijk met vintage Americana en folk evenals de ambitieuze composities van Van Dyke Parks’ ‘Song cycle’. Ze bewegen zich op een ander sonisch territorium en er is veel minder gedaan met elektronica. Opgenomen met brakke lo-fi apparatuur (door Grizzly’s Chris Taylor) is het knap dat het paar het mooi open en niet te geknutseld laat klinken.

In ‘Grand army plaza’ horen we een wankele Arcade Fire en de Beatles en Beach Boys hebben hun vocale sporen nagelaten in ‘Sketch 2’. De sketches zijn vaak schattige, sferische en bijna dwarrelende fragmenten, die het geheel luchtig en sprookjesachtig maken. ‘Flip’ met zijn staccato akoestische gitaarspel en dreigende akkoorden zet het nekvel overeind en ‘While we’re young’ barst verfrissend uit in gruizige energie en melodie en is een opvallend mooie popsong.

Misschien dat deze release wat te vroeg komt in hun korte carrière. Naar verluidt was het ook meer een beslissing van het management dan van de heren zelf deze schijf de wereld in te schoppen. ‘Archive 2003-2006’ blijkt het missende stukje van de Department of Eagles-puzzel. Het vervolledigt de collectie en het laat de muzikale levenswandel en fascinerende beginsels horen van de glorievolle toekomst. Een wondere en onaffe wereld, vol ideeën die hun ultieme creatieve vorm nog moesten krijgen maar al een ferme bak talent tentoonspreiden. Heel interessant en fijn voor obsessief diepgravend uitzoekwerk voor fans van Department of Eagles en Grizzly Bear!

CuttingEdge SCORE: 3 van de 5 sterren

Monique van den Boogaard

Details // CD:

* Band: Department Of Eagles
* Album: Archive 2003-2006
* Record company: Bella Union / V2
* Jaar: 2010
* Track list: Practise room sketch 1 / Deadly Disclosure / While we’re young / Grand army plaza / Practise room sketch 2 / Brightest minds / Practise room sketch 3 / Flip / Practise room sketch 4 (tired hands) / Golden apple / Practise room sketch 5

© Cutting Edge — 21 Jul 2010
images © Bella Union/V2

Link: CD review Department Of Eagles, ‘Archive 2003-2006’ (2010) bij CuttingEdge

Advertenties

Recensie: Grizzly Bear – Veckatimest

mei 25, 2009

grizzlybear_veckatimestklDat we flink rekening dienden te houden met Grizzly Bear, bleek al uit de tweede, werkelijk schitterende plaat ‘Yellow House’ (2006), waardoor de prettig afwijkende, freakfolk popband mee op tournee werd gevraagd door dikke namen als Radiohead en TV On The Radio. Na ‘Friends’ (een EP-goedhoudertje opgenomen met wat vriendjes), een remixalbum en de prachtige klanken van bandleden Ed Droste en Daniel Rossen als Department Of Eagles, zagen velen dan ook uit naar dit ‘Veckatimest’ – vernoemd naar een onbewoond eilandje nabij Cape Cod (één van de Elizabeth eilanden in Massachusetts) waar een gedeelte van de plaat werd vastgelegd.

Was het debuutalbum ‘Horn Of Plenty’ van Grizzly Bear uit 2004 nog Ed Droste’s slaapkamer zolderproject waar hij later wat bandleden voor bij elkaar sprokkelde voor de live uitvoering, derde plaat ‘Veckatimest’ is het eerste volwaardige studioalbum. En als Grizzly Bear uit Brooklyn, New York dan de lofi-jas afwerpt, gebeurd dat ook zeer grondig met alle toeters en bellen mogelijk. Met elk album wordt het geluid breder, voller en gevarieerder. ‘Veckatimest’ is het hoogtepunt waarin alles samenvloeit, gelaagder, gedetailleerder en dromeriger dan ooit tevoren.

Net als op de voorganger zijn ook nu Droste en Rossen de main songwriters. Met het verschil dat de gehele band – met de twee andere leden Christopher Bear en Chris Taylor – in de studio samen verder schaafden aan het songmateriaal. De nogal wonderlijke, intrigerende en subtiele arrangementen – waarvan er overigens vier van Nico Muhly komen, die werkte met o.a. Antony & the Johnsons en Rufus Wainwrightvoeren je aan de hand langs extreem kleurrijke en uitzinnige landschappen opgebouwd uit strijkers, blazers, vele effecten en de vier als de Beach Boys in hemels koor zingende bandleden.

Je wordt alle kanten op geslingerd, maar zowel het popliedje als het avontuurlijke experiment als de feeërieke sfeer blijven perfect met elkaar in balans en stuwen elkaar als geheel nog een tandje hoger op. Het voelt aan de ene kant onrustig aan, de spanning hangt zwanger in de lucht, maar de luisteraar wordt tegelijkertijd ook gerustgesteld en gesust. Grizzly Bear komt overdonderend groots over, maar kan het dus ook nog intiem klein houden. Vooral die Westcoast poppy invloeden zorgen dat er een dikke zonnestraal doorbreekt in de daardoor ook veel toegankelijker wordende, zomerse songs.

Simpelweg meesterlijke single ‘Two Weeks’ zou de goedkeuring van Brian Wilson volmondig krijgen en het naar een muzikale en vocale uitbarsting opbouwende ‘Ready, Able’ is een onaards mooie, ontroerende traktatie voor het oor. De rust wordt erin gebracht met prijsnummers als ‘Hold Still’ en het afsluitend wiegeliedje ‘Foreground’. Maar eigenlijk zijn alle songs, vanaf de akoestische, warme tonen in spacy opener ‘Southern Point’, gewoon zeldzame briljantjes.

We dachten en opperden het al en het blijkt ook gewoon zo te zijn: een gegarandeerde kandidaat voor de hogere regionen in de eindejaarslijsten. Het is een van de beste schijven van 2009, het zelfverzekerde magnus opus van Grizzly Bear, dit ‘Veckatimest’. Net als die andere Brooklyn gasten die zichzelf Animal Collective noemen.

Grizzly Bear speelt tijdens Lowlands dit jaar.

SPINNER SCORE: 94/100

Warp Records viert 20ste verjaardag groots!

maart 27, 2009

Het Britse electronische muziek en experimentele rock onderkomen Warp Records viert dit jaar zijn twintigste verjaardag. Het prestigieuze label gaat dat heuglijke feit natuurlijk op grootse wijze luister bijzetten. Voor het eind van 2009 komt er dan ook een retrospectieve boxset uit naast een interactief ‘Greatest Hits’ album en geeft Warp een aantal toffe feestjes op drie continenten.

Het leeuwendeel van de bestaansgeschiedenis stond Warp Records vooral bekend als een IDM label, door onderdak te bieden aan bands als Aphex Twin, Autechre, Plaid, LFO en Boards of Canada. De afgelopen jaren breidde het label dat muzikale gebied uit naar meer op instrumenten gerichtte acts als Grizzly Bear en !!!.

Een van de geplande releases voor het 20-jarige jubileum is een luxe boxset met voorheen onuitgebracht archiefmateriaal van Warp’s meest geroemde artiesten. Dan krijg je zoiets als tracks met dikke drummachine beats opgevolgd door de softere tunes van bijv. Maxïmo Park? Kan erg interessant zijn, die gruwelijke tegenstelling.

Er komt ook een compilatie album aan, met tien tracks gekozen door stemmende fans. De rest wordt uitgezocht door Warp mede-oprichter Steve Beckett. Op deze speciale website kun je overigens nog steeds terecht om je voorkeur voor een bepaalde track in te dienen. Op het moment van schrijven staat Aphex Twin’s ‘Windowlicker’ bovenaan de voorlopige Top Tien, opgevolgd door Boards of Canada’s nummer ‘Roygbiv’ en ‘Atlas’ van Battles. Je kunt er tevens persoonlijke berichten en herinneringen over het nummer dat je graag op de compilatie wilt zien achterlaten. Er zit een kansje in dat je omschrijving de verpakking van de verzamelaar haalt, die in de herfst uitkomt.

Dan gaat Warp Records nog een paar coole feestjes geven in vijf steden rond de wereld. Vooralsnog is alleen bekend dat Parijs de verkozene artiesten van het label zal verwelkomen in Cite de la Musique op 8 en 9 mei. Het is een monsterlijk goeie line-up: Aphex Twin & Hecker, Pivot, !!!, Andrew Weatherall en DJ Mujava. Meer namen worden binnenkort vrijgegeven. Het andere festijn vindt in elk geval plaats in thuishaven Sheffield in augustus. Warp beloofd daarnaast ‘muziek, film en kunst installaties’ in New York (juli), Londen (september) en Tokyo (november).

Beluister de nieuwe Grizzly Bear ‘Cheerleader’: mooooi!

maart 19, 2009

We verwachten net zoveel van de nieuwe Grizzly Bear plaat ‘Veckatimest’ als Animal Collective’s laatst verschenen album ‘Merriweather Post Pavilion’. Een uitmuntende plaat, voor die weinigen die niet weten waar ik het over heb. Er is nu een eerste voorproefje te checken van Grizzly Bear’s nieuwe schijf, het nummer ‘Cheerleader’. En dat liedje stelt ècht nièt teleur! In tegendeel!

‘Cheerleader’ kan de concurrentie met plaatsgenoten Animal Collective prima aan. Nostalgische melodieën uit de beroemde Phil Spector-tijd en een wiegende groove in de smaak van hun live-EP ‘Friend’ favoriet ‘He Hit Me’, een cover van het door Spector geproduceerde The Crystals juweeltje uit 1962.

En main Grizzly Bears Christopher en Edward Droste glimmen oogverblindend in dit nummer. De meeslepende vocalen en het begeleidende hemelse koor klinken als een klok in het psychedelische, intrigerende mengsel. Het draait ook een klein beetje weg van de sound op schitterende voorganger ‘Yellow House’.

‘Cheerleader’ streamt momenteel op Grizzly Bear’s MySpace, maar ook Stereogum heeft ‘em online staan om te downen. Whaaa, geef ons inderdaad maar een plaat vol met dit soort nummers. Poddomme, wat is er toch gaande daar in Brooklyn. Maar wat is het GOED zeg. De dierenbands zijn momenteel heter dan heet. We zullen zoals verwacht toch echt twee hoge posities in de eindejaarslijsten in moeten ruimen. We zijn meteen hongerig naar de rest. ‘Veckatimest’ verschijnt op 26 mei via Warp.

Recensie: V/A – Dark Was The Night

maart 7, 2009

Amerikaanse organisatie Red Hot kwam met het idee voor ‘Dark Was The Night’ (4AD), een nieuwe verzamel dubbelcd ten voordele van de strijd tegen Aids, en vroeg de broertjes Aaron en Bryce Dessner van The National om het proces te overzien. Albums voor het goede doel worden altijd met de beste intenties geïnitieerd. Meestal is het resultaat echter zwaar teleurstellend. De uitverkozene namen zien er interessanter uit dan dat het uiteindelijk muzikaal is. Artiesten leveren een oude, verdwaalde track of flauw b-kantje in, of maken er zich met een middle-of-the-road cover vanaf. Gelukkig is de compilatie ‘Dark Was The Night’ daar een hele grote uitzondering op!

Het is een bevlogen, zeer indrukwekkende, meer dan twee uur omvattende verzameling van 31 exclusieve songs. Niet alleen de namen die op de beide hoezen prijken en muzikale bijdrages leverden in de vorm van eigen, veelal ingetogen unieke liedjes, fraaie samenwerkingen en vindingrijke covers omvatten het neusje van de indie scene zalm anno 2008/2009, vooral de Amerikaanse. Maar ze maakten er ook stuk voor stuk, slechts enkele bands daargelaten, iets speciaals van. Sommige overstijgen zelfs hun al geniale niveau.

Vooral de eerste schijf staat bomvol juweeltjes. David ‘Talking Heads‘ Byrne en Dirty Projectors vocalen passen perfect in ‘Knotty Pine’, zoals de stemmen van Death Cab’s Ben Gibbard en Feist naadloos samensmelten in hun schitterende cover van Vashti Bunyan’s ‘Train Song’. Feist’s latere ‘Service Bell’ bijdrage met Grizzly Bear, daar valt de kaak van open zo mooi en ook My Brightest Diamond’s rokerige versie van ‘Feeling Good’ en Yeasayer’s lenige uitvoering van ‘Tightrope’ heft de wenkbrauwen ver omhoog. Het uitwaaierende ‘Sleepless’ van The Decemberists is simpelweg meesterlijk.

Bon Iver levert een schattige song over een klein dorpje in Wisconsin, half cello half electronica duo The Books doet met José González een ijzingwekkende cover van Nick Drake’s ‘Cello Song’, Dessner tekent met Iver voor een van de meest spooky tracks ‘Big Red Machine’, terwijl zijn broer met Antony Hegarty Bob Dylan’s traditionele ballad ‘I Was Young When I Left Home’ heel sober en tragisch opfleurt. Sufjan Stevens mag afsluiten met zijn Castanets versie ‘You Are The Blood’, desolate pianoklanken, minimale electronica sounds en mystieke vocalen zetten de nekharen overeind. Buck 65’s remix van ‘Blood Pt. 2’ is er zo eentje die je kunt skippen…

Schijf twee is iets wisselvalliger dan de eerste, maar niettemin de moeite. Spoon opent met het wat meer ritmische, zwierige ‘Well-Alright’, waarna het zouteloze ‘Lenin’ van Arcade Fire volgt. Vanaf hier is het ofwel mmmm ofwel aardig entertainend. Het niveau zakt een beetje in. De betere tracks komen van New Pornographers (die een van hun bandcollega’s Dan Bejar’s ‘Destroyer’ songs covert), het altijd ontspannen rockende Yo La Tengo, de geile Blonde Redhead & Devastations samenwerking, Riceboy Sleeps (met leden van Sigur Rós) en Gillian Welch samen met Conor ‘Bright Eyes‘ Oberst. En Cat Power klinkt als twee druppels soulvol Janis Joplin water.

Het is eigenlijk gewoon teveel om specifiek te bespreken. De enige minpunten die we kunnen vinden is dat er weinig hip hop op voorkomt, er niet al te uitbundig gerockt wordt en er ook weinig te dansen valt. Maar goed, het is dan ook geen feesten en partijen plaat, echter een echt (f)luisteralbum. Dus trekken die portemonnee en rap. Genieten met volle teugen! ‘Dark Was The Night’ is een meer dan waardige opvolger van Red Hot’s eerdere uitgaves, de Cole Porter coverplaat ‘Red Hot + Blue’ (1990) en ‘No Alternative’ (1993), met Pavement, Sonic Youth, Nirvana en anderen. Die je trouwens ook moèt hebben.

Op de speciale ‘Dark Was The Night’ site beluister je wat tracks en nog meer op de MySpace stek. The National’s bijdrage ‘So Far Around The Bend’ live kun je hier checken.

SPINNER SCORE: 88/100

Dirty Projectors ´Bitte Orca´, al twee songs te checken

februari 28, 2009

Hoewel iedereen de nieuwe platen van Grizzly Bear en Animal Collective alvast in gedachte houdt voor de eindejaarslijst, hebben we nog een band om duchtig rekening mee te houden dat ze in dat overzicht moeten worden opgenomen. Dirty Projectors komt namelijk met zijn vijfde studioalbum ‘Bitte Orca’ en dat zou ook wel eens een meesterlijk album kunnen zijn!

‘Bitte Orca’ is de opvolger van het succesvolle ‘Rise Above’ uit 2007, Dave Longstreth’s impressionistische, avant-rock kijk op Black Flag klassieker ‘Damaged’.

De line-up waarmee permanente Projector Longstreth voor die plaat toerde, zijn ook de muzikanten waarmee hij de studio in thuishaven Brooklyn en Portland intoog: naast Dave zijn dat Brian McComber (drums) en Amber Chase en Angel Deradoorian op gitaar en bas. Die laatste twee zijn tevens terug te horen in de achtergrondvocalen en te zien op de albumhoes.

Er staan negen songs op ‘Bitte Orca’, hun eerste plaat bij Domino Records, waaronder klinkende titels als ´Cannibal Resource´, ‘Sunrise´, ´The Bride´, ´Useful Chamber´, ´Remade Horizon´ en ´Fluorescent Half Dome´. Twee van die nieuwe nummers kwamen tijdens een live show vorig jaar april al voorbij, ´Temecula Sunrise´ en ´Stillness Is The Move´ (even aannemende dat het de nieuwe benaming is van ‘That´s My Move´). Zo te horen gaat het verder waar het trashy ´Rise Above´ ophield, richting zonniger, poppier terrein:



Stillness Is The Move´ wordt de eerste single van ‘Bitte Orca’ en verschijnt digitaal en als 12 inch (met een a cappella mix, een Lucky Dragons mix en twee b-kanten) op 21 april, waarna het album volgt op 9 juni. Tot dan kun je je tijd invullen met Angel Deradoorian´s solo EP ‘Lovepump United’ of Dirty Projector´s ‘Knotty Pine’ samenwerking met David Byrne voor de ´Dark Was The Night´ compilatie (waarvan binnenkort een recensie op Spinner).

Dirty Projectors gaat op tournee (met twee extra leden, bassist Nat Baldwin en zanger Haley Dekle) door de States en de UK, maar wil dit jaar ook nog een plaatje uitbrengen via hun label voor Domino, Dead Oceans. Joost mag weten wanneer ze de tijd vinden om die schijf af te maken…. Wat zit er toch in dat water in Brooklyn?

Grizzly Bear’s ‘Veckatimest’ is er eind mei!

februari 15, 2009

Hier zitten we wel een beetje op te wachten, de opvolger van Grizzly Bear’s prachtige plaat ‘Yellow House’ uit 2006 en het doorbraakalbum van Brooklyn’s meest fragiele, fluisterend-zuchtende, experimentele rockband. Warp brengt ‘Veckatimest’ op 26 mei uit.

Neo-klassieke componist Nico Muhly en Beach House zangeres Victoria Legrand schijnen er aan bijgedragen te hebben. En er zijn opnames gemaakt met een kinderkoor, onder leiding van bandlid Chris Taylor, die zich de producer mag noemen. Dat klinkt allemaal als waardevolle aanvullingen op wat al erg mooi klonk. Eerder liet Grizzly Bear weten dat er wordt gemikt op een levendige live sound.

Het album ‘Veckatimest’ is vernoemd naar een klein, onbewoond eiland gelegen aan de kust van Massachusetts. Front Grizzly Bear Ed Droste twitterde het al, inmiddels is het artwork voor de hoes onthuld (zie foto) en de tracklist van ‘Veckatimest’ vrijgegeven:

01 ‘Southern Point’
02 ‘Two Weeks’
03 ‘All We Ask’
04 ‘Fine for Now’
05 ‘Cheerleader’
06 ‘Dory’
07 ‘Ready, Able’
08 ‘About Face’
09 ‘Hold Still’
10 ‘While You Wait For The Others’
11 ‘I Live With You’
12 ‘Foreground’

Als de nummers ook maar half zo goed zijn als op ‘Yellow House’, zijn wij eigenlijk al tevree. Bekijk nog ff een clippie van dat album. Moooooi.

Interessante compilatie, dat ‘Dark Was The Night’!

januari 25, 2009

Ik houd niet zo van verzamelalbums. Maar zo af en toe worden er toch wel een héél interessante uitgebracht. En in dit geval komt de opbrengst ook nog ten goede aan het Aids Fonds van de organisatie Red Hot. Ik heb het over de schitterende compilatie ‘Red Hot’ met 31 exclusieve songs van onder meer Beirut, Arcade Fire, Cat Power, Blonde Redhead, My Morning Jacket en Grizzly Bear, Feist en Yeasayer.

Het geheel werd bij elkaar gehaald en geproduceerd door The National’s Aaron en Bryce Dessner (zie foto), die zelf ook een track aanleveren en her en der met diverse artiesten meedoen.

‘Dark Was The Night’ verschijnt op dubbel-cd, drie (!) schijven vinyl en als digitale download. De compilatie komt op 16 februari uit. Dat wordt dan ineens weer naar de winkel rennen voor die verzamelaar, ik had het niet van mezelf verwacht. Maar moet je de volledige tracklist toch eens zien

Op de speciale ‘Dark Was The Night’ site, beluister je al drie tracks als voorproefje. Op de Myspace stek worden dagelijks tot aan de release verschillende songs van de compilatie gestreamd.