Posts Tagged ‘Feist’

Recensie: Broken social scene, ‘Forgiveness rock record’

mei 16, 2010

Een logisch en interessant vervolg

Voor de creatie van ‘Forgiveness rock record’ (hierna ‘Frr’), de vierde schijf van het Canadese indiecollectief rond Brendan Canning en Kevin Drew, is natuurlijk weer een reeks gasten ingeschakeld om een handje te helpen: Feist, Metric-zangeres Emily Haines, Stars’ Amy Millan en peeps van Do Make Say Think, The Sea & Cake en Spiral Stairs. Al vormen de zes van de BSS-tour-ine-up de kern.

Geluidsarchitect David Newfeld werd ingewisseld voor bandheld John McEntire (Tortoise/The Sea & Cake-drummer). Dat heeft ervoor gezorgd dat het album minder chaotisch en ruimtelijker overkomt en samenhangend en gefocust klinkt. Bij ‘Broken social scene’ (2005) waren er te veel koks in de keuken hun eigen speciale gerechtje aan het bereiden. Op ‘Frr’ is het recept vantevoren besproken en een taakverdeling gemaakt, zodat iedereen uit kan blinken zonder dat het uit elkaar valt. Ondersteund door een mooie heldere productie en het feit dat McEntire de nadruk op andere details heeft gelegd: meer pop-feel en de electronica is wat naar voren geschoven.

De harmonieën, de gelaagdheid en uitbundige instrumentatie mogen ondertussen een Broken Social Scene-kenmerk heten, net als het enthousiasme waarmee het wordt gebracht. Ook de stijl van afwisselend groots uitpakkende nummers, zoekende jams en schattige, ingetogen songs is vastgehouden. En toch was het behoorlijk wennen aan die eigenlijk kleine maar ingrijpende veranderingen. Drieënzestig minuten en veertien songs lang word je herinnerd aan waarom je ze ook alweer zo goed vond. Het blijkt gewoon anders verpakt en beter in elkaar gestoken.

Een nummer klinkt als Pavement, een ander als Talking Heads (‘Forced to love’) of Flaming Lips (‘Texaco bitches’). In de immense instrumental ‘Meet me in the basement’ wordt op zijn Motorpsycho’s opstuwend naar een climax gewerkt, synthpopkanjer ‘All to all’ dwingt af dat de voetjes van de vloer gaan, in het pulserende ‘Sentimental x’s’ komen de vrouwelijke vocalen prachtig samen, ‘Highway slipper jam’ kabbelt akoestisch en sferisch als Yo La Tengo, ‘Sweetest kill’ en ‘Romance to the grave’ ademen luchtige melancholie en de afsluitende gewichtloze ballad is een grappige ode aan masturbatie (‘Me and my hand’).

‘Frr’ is dus een logisch, interessant vervolg. Een voortborduren op een gevonden geluid en uitkristalliseren van wat Broken Social Scene al was. Een bijzonder gezelschap met avontuurlijke muziek. Alleen laat de eerste helft horen dat ze ook sterke popmelodieën en echte liedjes in huis hebben en tonen de laatste songs hun bekende fragmentarische, eigenwijze smoel.

CuttingEdge SCORE: 4 van de 5 sterren

Monique van den Boogaard

* Band: Broken social scene
* Album: Forgiveness rock record
* Record company: CitySlang / V2 Music
* Jaar: 2010
* Track list: World sick / Chase scene / Texaco bitches / Forced to love / All to all / Art house director / Highway slipper jam / Ungrateful little father / Meet me in the basement / Sentimental x’s / Sweetest kill / Romance to the grave / Water in hell / Me and my hand
* Info: Broken Social Scene speelt op dinsdag 18 mei in de Amsterdamse Melkweg.
* Concert: Broken Social Scene presents Kevin Drew

© Cutting Edge — 16 May 2010
images © City Slang/V2

Link: CD review Broken social scene, ‘Forgiveness rock record’ (2010) bij CuttingEdge.nl

Video: eerste live uitvoering Wilco & Feists ‘You And I’

juni 27, 2009

wilcofeistlive1klKomende dinsdag 30 juni is ‘ie er dan, de nieuwe Wilco schijf ‘Wilco (The Album)’. Nou vertelden we al over het duet van Jeff Tweedy en co met lieftallige zangeres Feist, dat er op staat. Afgelopen donderdag gaf Wilco een optreden in het Wiltern Theatre in Los Angeles. Daar brachten de Amerikaanse band en Feist voor het eerst buiten de studio het nummer ‘You And I’ ten gehore. Dankzij YouTube kunnen we nu net doen of we daar allemaal gewoon bij waren. Bekijk die video (en nog meer live spul)!

Maar we hebben nog meer live actie voor je. Wilco was een dag eerder – woensdagavond 25 juni – op bezoek bij de Amerikaanse talkshow van Conan O’Brien om het nieuwe, rootsy ‘Summerteeth’-achtige nummer ‘You Never Know’ te spelen (check Tweedy in dat knetter rode pak!): HIER te bekijken.

Bovendien is er vanavond voor nop om 23.00 uur een webcast te streamen van een gig van Wilco in de Greek Theatre in Berkeley (Californië). Deze is via de bandsite te bekijken en beluisteren, of je downloadt daar even de Wilco iPhone applicatie en je haalt de live stream naar je toe.

Download Wilco & Feist’s Woody Guthrie cover

mei 2, 2009

feist_mysp1kDe samenwerking tussen Wilco en Feist gaat verder dan alleen het nummer ‘You And I’, dat op het aankomende Wilco album ‘Wilco (The Album)’ komt te staan. Kennelijk hebben deze twee ook de handen ineen geslagen voor een cover van het nummer ‘The Jolly Banker’ van countrylegende Woody Guthrie.

Helaas zul je de engelachtige stem van Feist moeten missen, want ze nam voor dit nummer plaats achter het drumstel. Bij de credits lezen we ‘additional percussion (Garden Weasel)’… Wat er met dat laatste wordt bedoeld? Wij denken dan dat het liedje in de tuin is opgenomen en Feists’ haar niet geweldig zat?

Wilco heeft hun gezamenlijke versie van ‘The Jolly Banker’ in elk geval online gezet en je mag het gratis downloaden. Maar het wordt wel gestimuleerd er een donatie voor te doen, ‘een minimum van twee dollars’. Het opgehaalde geld komt ten goede aan de Woody Guthrie Foundation and Archives.

Guthrie’s nummer gaat over geldschieters en uitleners die mensen bedonderen. Hoewel het een oud liedje is – al uit 1964 – is ‘ie kennelijk tekstueel nog steeds van toepassing. Dat moet Wilco ook gedacht hebben.

Download de Wilco/Feist cover ‘The Jolly Banker’ hiero.

Video: Feist’s korte ‘The Water’ film

april 14, 2009

Feist’s nieuwe muziekvideo voor haar nummer ‘The Water’, afkomstig van haar mega succesvolle album ‘The Reminder’ uit 2007, is nogal wat anders dan haar uptempo webhit en clip voor ‘1234’. Eigenlijk is de enige overeenkomst Canadese singer-songwriter Feist zelf. De ‘The Water’-video is een korte film van een kwartier geworden, je weet wel, zoals ‘Thriller’ van Wacko Jacko dat ook was.‘The Water’-clip, waarin naast Feist acteurs David Fox en Cillian Murphy (’28 Days Later’, ‘Batman Begins’) te zien zijn, werd geproduceerd door de Revolver Film Company en geregisseerd door Leslie Feist’s Broken Social Scene vriend en collega Kevin Drew. Uit een interview bij Pitchfork met Feist en Drew leren we waar de regisseur zijn eenvoudige concept vandaan heeft gehaald. Kennelijk vindt hij dat Feist en Murphy dezelfde ogen hebben: “Het gaat over de schoonheid van hun ogen. Hun ogen gaan het verhaal vertellen. Er komen geen woorden aan te pas. Er is sneeuw, vuur en een mummy, ijs en er zijn dus wat ogen.”

Het is een verhaaltje dat oogt als een winters sprookjeslandschap, aandoenlijk, mysterieus maar ook wat onbehaaglijk. Check dat, heel mooi gemaakt!

Video: The National speelt ‘Dark Was The Night’ bijdrage live

april 13, 2009

The National gaat hun indrukwekkende bijdrage aan die fantastische indie compilatie voor het goede doel, ‘Dark Was The Night,’ op 6 mei live ten uitvoer brengen in de Amerikaanse tv-show ‘Late Night With Jimmy Fallon’, samen met een achtkoppig strijkersgezelschap.

We hebben al een live versie van ‘So Far Around The Bend’ op de kop getikt. Check de video.

De 31-songs tellende verzamelaar ‘Dark Was The Night’ werd geproduceerd door The National’s Aaron en Bryce Dessner. Hun nummer ‘So Far Around The Bend’ is een bijzonder stijlvol gearrangeerd liedje, dat eigenlijk nogal afwijkt van de gebruikelijk stijl van The National. Volgens Aaron had de track dan ook niet op een plaat van de groep gepast. Mooi dat we dan via de dubbel-cd toch van het nummer kunnen genieten.

Bekijk het korte filmpje van de hand van Vincent Moon (inderdaad, de regisseur achter de net verschenen Arcade Fire-docu ‘Mirroir Noir’). De band speelt niet alleen ‘So Far Around The Bend’, maar de broers Dessner doen ook nog een boekje open over de totstandkoming van ‘Dark Was The Night’ en vertellen over het werk van Red Hot in de strijd tegen hiv en aids.

Dat ‘Dark Was The Night’ concept wordt aardig uitgebuit, echter op een goede manier dan wel hè. Drie dagen voor de Jimmy Fallon gig vindt er namelijk een benefietconcert plaats in de Radio City Music Hall in New York – tevens georganiseerd door de Red Hot mensen – waar onder meer bijdragende artiesten als David Byrne, TV On The Radio’s Dave Sitek, Dirty Projectors, Feist, My Brightest Diamond, Sharon Jones & The Dap hun opwachting maken. En natuurlijk is The National zelf ook van de partij.

De indierockers van The National zijn overigens al best ver met het schrijven van songs voor hun volgende album. Begin april starten de opnames in Dessner’s nieuwe homestudio in Brooklyn.

Recensie: V/A – Dark Was The Night

maart 7, 2009

Amerikaanse organisatie Red Hot kwam met het idee voor ‘Dark Was The Night’ (4AD), een nieuwe verzamel dubbelcd ten voordele van de strijd tegen Aids, en vroeg de broertjes Aaron en Bryce Dessner van The National om het proces te overzien. Albums voor het goede doel worden altijd met de beste intenties geïnitieerd. Meestal is het resultaat echter zwaar teleurstellend. De uitverkozene namen zien er interessanter uit dan dat het uiteindelijk muzikaal is. Artiesten leveren een oude, verdwaalde track of flauw b-kantje in, of maken er zich met een middle-of-the-road cover vanaf. Gelukkig is de compilatie ‘Dark Was The Night’ daar een hele grote uitzondering op!

Het is een bevlogen, zeer indrukwekkende, meer dan twee uur omvattende verzameling van 31 exclusieve songs. Niet alleen de namen die op de beide hoezen prijken en muzikale bijdrages leverden in de vorm van eigen, veelal ingetogen unieke liedjes, fraaie samenwerkingen en vindingrijke covers omvatten het neusje van de indie scene zalm anno 2008/2009, vooral de Amerikaanse. Maar ze maakten er ook stuk voor stuk, slechts enkele bands daargelaten, iets speciaals van. Sommige overstijgen zelfs hun al geniale niveau.

Vooral de eerste schijf staat bomvol juweeltjes. David ‘Talking Heads‘ Byrne en Dirty Projectors vocalen passen perfect in ‘Knotty Pine’, zoals de stemmen van Death Cab’s Ben Gibbard en Feist naadloos samensmelten in hun schitterende cover van Vashti Bunyan’s ‘Train Song’. Feist’s latere ‘Service Bell’ bijdrage met Grizzly Bear, daar valt de kaak van open zo mooi en ook My Brightest Diamond’s rokerige versie van ‘Feeling Good’ en Yeasayer’s lenige uitvoering van ‘Tightrope’ heft de wenkbrauwen ver omhoog. Het uitwaaierende ‘Sleepless’ van The Decemberists is simpelweg meesterlijk.

Bon Iver levert een schattige song over een klein dorpje in Wisconsin, half cello half electronica duo The Books doet met José González een ijzingwekkende cover van Nick Drake’s ‘Cello Song’, Dessner tekent met Iver voor een van de meest spooky tracks ‘Big Red Machine’, terwijl zijn broer met Antony Hegarty Bob Dylan’s traditionele ballad ‘I Was Young When I Left Home’ heel sober en tragisch opfleurt. Sufjan Stevens mag afsluiten met zijn Castanets versie ‘You Are The Blood’, desolate pianoklanken, minimale electronica sounds en mystieke vocalen zetten de nekharen overeind. Buck 65’s remix van ‘Blood Pt. 2’ is er zo eentje die je kunt skippen…

Schijf twee is iets wisselvalliger dan de eerste, maar niettemin de moeite. Spoon opent met het wat meer ritmische, zwierige ‘Well-Alright’, waarna het zouteloze ‘Lenin’ van Arcade Fire volgt. Vanaf hier is het ofwel mmmm ofwel aardig entertainend. Het niveau zakt een beetje in. De betere tracks komen van New Pornographers (die een van hun bandcollega’s Dan Bejar’s ‘Destroyer’ songs covert), het altijd ontspannen rockende Yo La Tengo, de geile Blonde Redhead & Devastations samenwerking, Riceboy Sleeps (met leden van Sigur Rós) en Gillian Welch samen met Conor ‘Bright Eyes‘ Oberst. En Cat Power klinkt als twee druppels soulvol Janis Joplin water.

Het is eigenlijk gewoon teveel om specifiek te bespreken. De enige minpunten die we kunnen vinden is dat er weinig hip hop op voorkomt, er niet al te uitbundig gerockt wordt en er ook weinig te dansen valt. Maar goed, het is dan ook geen feesten en partijen plaat, echter een echt (f)luisteralbum. Dus trekken die portemonnee en rap. Genieten met volle teugen! ‘Dark Was The Night’ is een meer dan waardige opvolger van Red Hot’s eerdere uitgaves, de Cole Porter coverplaat ‘Red Hot + Blue’ (1990) en ‘No Alternative’ (1993), met Pavement, Sonic Youth, Nirvana en anderen. Die je trouwens ook moèt hebben.

Op de speciale ‘Dark Was The Night’ site beluister je wat tracks en nog meer op de MySpace stek. The National’s bijdrage ‘So Far Around The Bend’ live kun je hier checken.

SPINNER SCORE: 88/100