Posts Tagged ‘Bon Iver’

Recensie: Mountain Man, ‘Made the harbor’

juni 30, 2010

Hemels gezang, intiem naakt in al zijn kaalheid

Mountain Man bestaat uit drie jongedames afkomstig uit diverse pastorale Amerikaanse gebieden. Amelia Randall Meath, Molly Erin Sarle en Alexandra Sauser-Monnig kwamen elkaar tegen op het Bennington College in Vermont. De songs op hun debuut ‘Made the harbor’ lijken wel folkstandards, maar zijn het niet. De studentes schreven alle liedjes zelf en onderwezen elkaar tussen de colleges door.

‘Made the harbor’ werd opgenomen in een verlaten fabriek uit de vorige eeuw en die sereniteit heeft zijn weerslag op het geluid. Het voelt alsof je aan hun voeten zit te luisteren, zo dichtbij. Gekuch, een zucht, een ademhaal, het is er allemaal in gelaten. Er is überhaupt niets bijzonders gedaan aan de sound afgezien van een zweempje echo op de vocalen. Naakt in al zijn kaalheid. Af en toe had er best een producer aan mogen zitten om de scherpe randjes en het gesuis eraf te veilen. Maar dan mis je weer de intimiteit die het materiaal uitstraalt.

Er wordt afgewisseld tussen nummers met alleen een kabbelend akoestisch gitaartje als begeleiding van de prachtig in elkaar vlechtende heldere harmonieën, zuivere kippenvel a-capella, of liedjes waarin slechts een van de dames vertederend zingt. Stuk voor stuk zweverige, kleine intieme en eerlijke folk/Americana wiegeliedjes met melancholische ondertoon. Toch zit er voldoende variatie in het half uur durende schijfje. Dat zit hem in de manier van zingen, die is in geen enkel nummer hetzelfde.

De chickies verhalen schattig over hun liefde voor mensen, bomen, vogels, de bergen, nacht en het vrouw-zijn. ‘Buffalo’ staat met zes schoenen in de authentieke folktraditie en ook ‘How’m I doin’ ontlokt een glimlach door hun interpretatie van jaren ’40 boogie woogie gezang als een soort vreedzame The Andrews Sisters. De al veel gemaakte vergelijking met Fleet Foxes of Bon Iver komt het dichtst bij in ‘Soft skin’. Hemeltergend en zielsnijdend. ‘Mouthwings’ is een wonderschone allgirl a-capella en vrouwelijke equivalent van Simon & Garfunkel, in ‘Loon song’ omarmen Leadbelly en Jeff Buckley elkander en in ‘Babylon’ schuren de gelaagde vocalen tegen fraai Gregoriaans gezang aan.

Nu we zweterig van onze luie ligstoel afglijden door de warmte raden we je de cd aan voor de avonduurtjes. Als de zon bijna is gezakt en het kampvuur al aangestoken om relaxed rond te hangen met wat vrienden. De immer aanwezige akoestische gitaar kan thuisgelaten worden en dan is het diep wegzwijmelen op de charmante, nostalgische tonen van Mountain Man. Dan proef je de eenzame sfeer, die je ook voelt als je in de bergen vertoeft.

CuttingEdge SCORE: 4 van de 5 sterren

Monique van den Boogaard

DETAILS // CD:

* Band: Mountain Man
* Album: Made the harbor
* Record company: Bella Union / V2
* Jaar: 2010
* Track list: Buffalo / Animal wings / White heron / Mouthwings / Dog song / Soft skin / How’m I doin / Arabella / Sewee sewee / Loon song / Honeybee / Babylon / River

© Cutting Edge — 30 Jun 2010
images © Bella Union/V2

Link: CD review Mountain Man, ‘Made the harbor’ (2010) bij CuttingEdge

Advertenties

Bon Iver heeft een zijproject: Volcano Choir

mei 9, 2009

bon-iver-200We hebben Justin Vernon aka Bon Iver via zijn debuutplaat ‘For Emma, Forever Ago’ en de ‘Blood Bank’ EP nog maar net ontdekt, echter de Amerikaanse singer-songwriter broedt al weer op iets anders. Hij komt dit najaar met een nieuw, naar verluidt experimenteel zijproject, genaamd Volcano Choir. Hij vormt de groep met zijn, naar eigen zeggen, favoriete band Collections Of Colonies Of Bees uit Milwaukee: “In een ideale wereld waren ze net zo groot als U2.”

Samen met zijn broer – ook zijn tourmanager – kocht Vernon eind vorig jaar van zijn verdiende centen een boerderij in Wisconsin, zo’n vijf kilometertjes van zijn geboortegrond vandaan. Achter in de tuin ligt een zwembad, dat momenteel wordt omgebouwd tot een studio. Op die plek wil hij de rest van de nummers voor Volcano Choir op gaan nemen. Want er is al wat vastgelegd.

“Het werkt heel bevrijdend, alsof ik in een nieuwe band zit. We zijn drie jaar geleden gestart met deze samenwerking en hebben inmiddels tien songs bijna af. Ik zing erbij, maar er zijn weinig teksten. Het meeste is koorzang,” zo vertelde Vernon in een interview met Pitchfork. Het eerste resultaat van Volcano Choir moet in september klaar zijn.

Geen angst dat zijn alias Bon Iver nu op een laag pitje staat, want hij denkt ook na over nieuwe liedjes onder die naam. Het wil alleen nog niet zo vlotten: “Ik heb maanden af moeten kicken van het toeren, voor ik een beetje in de song schrijf modus terecht kwam. Het probleem is dat alles wat ik nu maak klinkt als Bruce Hornsby. Maar ik heb de tijd. Ik wacht af tot de nieuwe songs en richting zich aan me openbaren. Ik ga het niet forceren.”

Eerst gaan we natuurlijk nog live genieten van Bon Iver, of tijdens Haldern Pop, of Lowlands, of Pukkelpop.

Recensie: V/A – Dark Was The Night

maart 7, 2009

Amerikaanse organisatie Red Hot kwam met het idee voor ‘Dark Was The Night’ (4AD), een nieuwe verzamel dubbelcd ten voordele van de strijd tegen Aids, en vroeg de broertjes Aaron en Bryce Dessner van The National om het proces te overzien. Albums voor het goede doel worden altijd met de beste intenties geïnitieerd. Meestal is het resultaat echter zwaar teleurstellend. De uitverkozene namen zien er interessanter uit dan dat het uiteindelijk muzikaal is. Artiesten leveren een oude, verdwaalde track of flauw b-kantje in, of maken er zich met een middle-of-the-road cover vanaf. Gelukkig is de compilatie ‘Dark Was The Night’ daar een hele grote uitzondering op!

Het is een bevlogen, zeer indrukwekkende, meer dan twee uur omvattende verzameling van 31 exclusieve songs. Niet alleen de namen die op de beide hoezen prijken en muzikale bijdrages leverden in de vorm van eigen, veelal ingetogen unieke liedjes, fraaie samenwerkingen en vindingrijke covers omvatten het neusje van de indie scene zalm anno 2008/2009, vooral de Amerikaanse. Maar ze maakten er ook stuk voor stuk, slechts enkele bands daargelaten, iets speciaals van. Sommige overstijgen zelfs hun al geniale niveau.

Vooral de eerste schijf staat bomvol juweeltjes. David ‘Talking Heads‘ Byrne en Dirty Projectors vocalen passen perfect in ‘Knotty Pine’, zoals de stemmen van Death Cab’s Ben Gibbard en Feist naadloos samensmelten in hun schitterende cover van Vashti Bunyan’s ‘Train Song’. Feist’s latere ‘Service Bell’ bijdrage met Grizzly Bear, daar valt de kaak van open zo mooi en ook My Brightest Diamond’s rokerige versie van ‘Feeling Good’ en Yeasayer’s lenige uitvoering van ‘Tightrope’ heft de wenkbrauwen ver omhoog. Het uitwaaierende ‘Sleepless’ van The Decemberists is simpelweg meesterlijk.

Bon Iver levert een schattige song over een klein dorpje in Wisconsin, half cello half electronica duo The Books doet met José González een ijzingwekkende cover van Nick Drake’s ‘Cello Song’, Dessner tekent met Iver voor een van de meest spooky tracks ‘Big Red Machine’, terwijl zijn broer met Antony Hegarty Bob Dylan’s traditionele ballad ‘I Was Young When I Left Home’ heel sober en tragisch opfleurt. Sufjan Stevens mag afsluiten met zijn Castanets versie ‘You Are The Blood’, desolate pianoklanken, minimale electronica sounds en mystieke vocalen zetten de nekharen overeind. Buck 65’s remix van ‘Blood Pt. 2’ is er zo eentje die je kunt skippen…

Schijf twee is iets wisselvalliger dan de eerste, maar niettemin de moeite. Spoon opent met het wat meer ritmische, zwierige ‘Well-Alright’, waarna het zouteloze ‘Lenin’ van Arcade Fire volgt. Vanaf hier is het ofwel mmmm ofwel aardig entertainend. Het niveau zakt een beetje in. De betere tracks komen van New Pornographers (die een van hun bandcollega’s Dan Bejar’s ‘Destroyer’ songs covert), het altijd ontspannen rockende Yo La Tengo, de geile Blonde Redhead & Devastations samenwerking, Riceboy Sleeps (met leden van Sigur Rós) en Gillian Welch samen met Conor ‘Bright Eyes‘ Oberst. En Cat Power klinkt als twee druppels soulvol Janis Joplin water.

Het is eigenlijk gewoon teveel om specifiek te bespreken. De enige minpunten die we kunnen vinden is dat er weinig hip hop op voorkomt, er niet al te uitbundig gerockt wordt en er ook weinig te dansen valt. Maar goed, het is dan ook geen feesten en partijen plaat, echter een echt (f)luisteralbum. Dus trekken die portemonnee en rap. Genieten met volle teugen! ‘Dark Was The Night’ is een meer dan waardige opvolger van Red Hot’s eerdere uitgaves, de Cole Porter coverplaat ‘Red Hot + Blue’ (1990) en ‘No Alternative’ (1993), met Pavement, Sonic Youth, Nirvana en anderen. Die je trouwens ook moèt hebben.

Op de speciale ‘Dark Was The Night’ site beluister je wat tracks en nog meer op de MySpace stek. The National’s bijdrage ‘So Far Around The Bend’ live kun je hier checken.

SPINNER SCORE: 88/100

Hele hete nieuwkomer: DM Stith

maart 4, 2009

We roepen het wel vaker, maar David Michael Stith a.k.a. DM Stith is er ECHT eentje om flink in de gaten te houden! Al bij de eerste klanken van zijn nèt verschenen wonderschone debuutalbum ‘Heavy Ghost’ weet je dat deze van het talent barstende gast uit het hippe Brooklyn een hele grote gaat worden. Ja, we drukken er nu al het stempel ‘één van de sensaties van 2009’ op!

Hoewel David in Buffalo, New York opgroeide in een zeer muzikale familie – pa was dirigent, grootvader een conservatorium docent, moeder pianist en zijn zussen zingen opera, spelen piano en dansen graag op tapschoentjes – waren we hem bijna misgelopen. De verplichte familie optredens in de kerk en een verschrikkelijke lagere school uitvoering van The Phantom Of The Opera, zetten hem niet aan tot zelf muziek maken, echter zorgden er eerder voor dat hij er een hardgrondige hekel aan kreeg. Na kort bij een noiseband gezeten te hebben, die amper op de planken stond, zocht Stith het dan ook in een andere creatieve hoek: tekenen en schrijven.

Hij stortte zich op poëzie en even later op een roman en een kinderboek, illustreerde die zelf en ging vervolgens in Brooklyn aan de slag als grafisch ontwerper. Daar leert hij godzijdank Shara ‘My Brightest Diamond’ Worden kennen. Zij brengt Stith op het muzikale pad. David krijgt de smaak van het songs schrijven en opnemen te pakken, nadat de Amerikaan haar hielp d’r debuutplaat ‘Bring Me The Workhorse’ te creëeren.

David Michael trekt zich talloze dagen terug in zijn slaapkamer en zo ontstaan binnen een maand de eerste sketches van zijn folky songs met epische, electronische gebaren, die op ‘Ichabod en Apple’ terecht komen. Sufjan Stevens zat goed op te letten, want vorig jaar bemerkte het label Asthmatic Kitty van deze held Stith op en bracht direct de EP ‘Curtain Speech’ uit. Waaraan trouwens Sufjan en Shara ook hun medewerking verleenden op saxofoon, klarinet, cimbalen, bas, strijkers en middels achtergrondzang.

En dan is daar nu zijn volwaardige debuutplaat ‘Heavy Ghost’. Met open mond namen we de ingenieus gearrangeerde, mysterieuze en hypnotiserende liedjes gezongen met een intense, hoge stem – lijkend op Tim en Jeff Buckley – in ons op. DM Stith husselt vele invloeden, zoals flamenco, gospel, klassiek, blues, pop en electronica tot een eigenzinnig, excentriek geheel. Je bent een waar natuurtalent, als je dit soort bevreemdende, onheilspellende arrangementen weet te combineren met schitterende zanglijnen, niet voor de hand liggende geluidjes en fraaie harmonieën. Het is een intrigerende trip, elke luisterbeurt brengt nieuwe ideeën en emoties aan de oppervlakte.

Prachtig intens, boordevol pathos en groots, weet DM Stith toch heel persoonlijk, ontroerend en intiem te blijven. Zijn surrealistische songs verhalen over het leven, onzekerheden, dromen en zijn visie op de dingen des levens. Voor al die fijnproevers die houden van de breekbare en experimentele, avontuurlijke muziek van Antony & The Johnsons, Sufjan Stevens, Patrick Watson of Bon Iver, die vorig jaar ineens een flinke opmars maakte, is DM Stith een absolute must (have). Op 11 mei speelt hij in de kerk De Duif in Amsterdam, wat ons een perfecte entourage lijkt, en op 10 mei ook in de LUX in Nijmegen. Gaat dat vooral zien!

De single ‘Pity Dance’, met flamenco gitaar, goed geplaatste electronica en een fijne, zachte folkzang lijkt ons een goed voorproefje (ook hier te downen om op weg te dromen of hier met andere tracks) net als ‘Isaac’s Song’. Al kun je op zijn MySpace of officiële site nog veel meer moois horen.

Last van een kloterige Valentijnsdag? Beluister deze MP3-mix

februari 14, 2009

Ja, ook wij zijn in een Valentijnsstemming, maar dan anders… We krijgen er namelijk jeuk van, van dat ‘opgelegde’ liefdesgevoel op deze 14e februari. Dus hadden we gisteren in de aanloop naar al een Top Tien van meest haatdragende liefdesliedjes en pijnlijke break-up songs. Vandaag hebben we van Amerikaanse collega’s Stereogum een prachtige anti-Valentijnsdag MP3-mix om te checken! En die is vooral bedoeld voor muziekliefhebbers die géén toffe V-dag hebben…

Misschien had je gehoopt dat er iemand een spannend kaartje zou sturen, of een mooie bos bloemen. Of een samengestelde mixtape om je te laten zien dat diegene zo van jou en je muzieksmaak houdt. Of misschien heb je gewoon schijt aan V-dag, of zit je lekker in een relatie en heb je er geen behoefte aan. In elk van deze gevallen, niet getreurd, dan download je gewoon zelf deze tegendraadse Valentijns-songs om af te spelen.

Stereogum heeft 13 MP3’s bij elkaar gesmeten van onder meer Florence And The Machine, Black Lips, Vivian Girls, Handsome Furs, Neko Case, Bon Iver en The Decemberists. Nice!

En Def Leppard, bedankt voor de MP3-mix titel ‘Love Bites’…

==> Naar de MP3-mix van Stereogum! Download ze!

De eerste vijf Lowlands namen!

februari 6, 2009

Ja, we weten, het is nog erg vroeg. Maar de voorverkoop start morgenochtend, dus wat we aan nieuws hebben over acts die komen spelen tijdens de zeventiende editie van A Campingflight To Lowlands Paradise van 21 tot en met 23 augustus, is dan misschien wel zo handig om te melden.

Er zijn alvast een paar namen onthuld voor het festival in Biddinghuizen.

De eerste vijf geboekten van de meer dan 150 acts, variërend van alternatieve pop, rock, hiphop en dance tot theater, stand-up comedy, wetenschap, dans, kunst, straattheater, film en literatuur, zijn de Arctic Monkeys, Basement Jaxx, Bon Iver (foto), Crookers en La Caravane Passe.

De verkoop van de Lowlands tickets begint dus op zaterdagochtend 7 februari om 10.00 uur. De eerste 10.000 tickets worden met € 10,- Vroege Vogel korting verkocht en kosten € 140,- (inclusief € 10,- servicekosten). De kopers ontvangen een email met een unieke code, waarmee ze later dit jaar een gratis Lowlands sampler op iTunes kunnen downloaden. Deze sampler bevat tracks van diverse Lowlands artiesten.

Om zwarthandel tegen te gaan zijn de kaarten dit jaar alleen online (www.lowlands.nl, www.livenation.nl) en telefonisch (0900-1010 2020, 45 cpm) te krijgen. Via de site van Eventim worden echte tickets aangeboden.

Band van de Week: Bon Iver

januari 26, 2009

Tjonge, wat waren we verrast en eigenlijk ook compleet verbijsterd door dat debuutalbum ‘For Emma, Forever Ago’ half vorig jaar, de prachtige singer-songwriterplaat van Bon Iver (‘goede winter’ op zijn fonetisch-Frans). De man met de opvallende en indringende, soulvolle falsetstem wiens schoenen we daarvoor hartelijk mogen kussen zijn die van Justin Vernon, geboren en getogen in Wisconsin (USA).

Vernon begint op te nemen onder de naam Bon Iver nadat zijn band DeYarmond Edison – een indiefolk groep gelijkend op Iron & Wine, Little Wings en op bepaalde hoogte ook Bonnie Prince Billyuiteen valt en zijn relatie op de klippen loopt. De Amerikaan besluit in de late herfst van 2006 tot een periode van afzondering in de wildernis om een beetje tot zichzelf te komen. Vernon reist af naar het huisje van zijn pa, gesitueerd in de bossen van Noordwest Wisconsin, zo’n 100 kilometer van zijn woonplaats Eau Claire.

Terwijl de winter invalt en de sneeuw en het ijs Vernon nog verder isoleren van de bewoonde wereld, voedt meneer zich met het vlees van twee door hemzelf geschoten herten en houdt zich warm met zelf gekapte stukken hout in de open haard. In drie maanden, en vaak werksessie van 12 uur achtereen, legt hij met schaarse muzikale middelen songs vast die opstijgen uit het diepst van zijn ziel. Vol melancholie en verdriet bezingt Justin verloren liefdes en de eenzaamheid. De meeste songs komen zo terecht op het album als ze in dat hutje zijn opgenomen.

In zijn nieuwe soloproject neemt Vernon DeYarmond Edison’s introspectieve, folkachtige geluid mee en verfraaide dat met grillige, vaak minimale orchestrale aanvullingen. Later in een studio in Raleigh worden nog wat drums en blazers aan de voornamelijk akoestische gitaar tracks van Vernon toegevoegd. De negen nummers vertellen samen een magisch, wonderschoon verhaal. Bon Iver brengt het album ‘For Emma, Forever Ago’ eerst eigenhandig uit en wordt ondanks slechts 500 stuks snel opgepikt door de oplettende indiegarde. Begin 2008 tekent Vernon dan ook bij Jagjaguwar in de VS en niet veel later bij 4AD in Europa (mei).

‘For Emma, Forever Ago’ met zijn bloedstollend mooie, intense, pure songs wordt meteen bestempeld als instant klassieker en prijkte niet voor niets bovenaan vele jaarlijstjes. Enkele songs worden gebruikt in populaire tv-series ‘Grey’s Anatomy’ en ‘House M.D.’. 24 mei 2008 staat Bon Iver al op de planken in Nederland, maar dan is zijn cultstatus nog niet ingedaald. Bij zijn gig in september in de Amsterdamse poptempel Paradiso is het afgeladen vol en wordt heel stil geluisterd naar Bon Iver in zijn kenmerkende houthakkershemd en zijn begeleidende bandleden Mike Noyce en Sean Carey.

Op 19 januari 2009 verschijnt Bon Iver’s 12″EP ‘Blood Bank’, met oud en nieuw materiaal – check hier de titeltrack (MP3). Een eerste luisterbeurt leert dat Bon Iver een groot talent is om nauwlettend in de gaten te houden. Wederom schitterende songs om de vingers bij af te likken.

Bon Iver covert The Outfield

januari 4, 2009

Bon Iver komt vaak voor in de eindejaarslijstjes van de journalisten en muziekliefhebbers die ‘For Emma, Forever Ago’ dé release van 2008 vinden (inclusief ondergetekende). Maar die gast rust daardoor niet op zijn lauweren.

Eind december zagen we singer-songwriter Justin Vernon meteen weer zijn nieuwe EP track ‘Blood Bank’ uitvoeren bij de David Letterman Show, onderdeel van zijn promotionele tournee door thuishaven Amerika. En hij had ook een muzikaal cadeautje voor de bezoekers van zijn optredens in gedachte…

Bon Iver bracht tijdens zijn toer meerdere malen een uiterst soulvolle cover van The Outfield hit ‘Your Love’ ten gehore. Het uptempo nummer wordt er een beetje, ehm, melancholieker van. Komt vast door die meeslepende hoge stem! Maar wel errug mooi gedaan.

Stereogum heeft er gelijk een live MP3 van gebakken, van de versie uitgevoerd in Boston, die je hier kunt downen:

Bon Iver – ‘Your Love’ (Live) (MP3)

Geen idee waarom The Outfield ineens zo in the picture staat overigens. Dit is al de tweede cover van hun hit uit 1985. Ted Leo + RX maakten er eerder deze maand ook al een eigen versie van…