Posts Tagged ‘Blonde Redhead’

Recensie: Blonde Redhead, ‘Penny sparkle’

november 14, 2010

Een wolk van een plaat om op weg te drijven

De nieuwe Blonde Redhead is flink wennen. Het New Yorkse trio Kazu Makino, Simone en Amedeo Pace was al bezig hun getreden pad van experimentele, sfeerrijke en melodieuze indierock met dissonante, uit de bocht vliegende gitaren te verleggen naar meer pop en elektronica. Die weg werd ingeslagen op ‘Misery is a butterfly’ (2004) en verder bewandeld op ’23’ (2007). Het zou geen verrassing moeten zijn dat achtste album ‘Penny Sparkle’ die wandel vervolgt en de grens verder opschuift. Dat was het wél voor veel fans.

Er werd gewerkt met Zweedse producers Van Rivers en The Subliminal Kid (Fever Ray). De incidentele productionele bijval van Drew Brown (Beck, Radiohead) en de eindmix van shoegazegoeroe Alan Moulder zetten de puntjes op de i. Het prachtige deluxe artwork staat voor de inhoud: het oogt sober, maar is oerend efficiënt. De songs zijn zorgvuldig, verfijnd minutieus opgebouwd. Met veel passie en bol staand van gevoel. De zin ‘Your other world (dream) is inside here’ spreekt boekdelen. ‘Penny sparkle’ klinkt alsof een kalmerend valiumpje is genomen alvorens op te nemen om in een diepe droomstaat te geraken. De trippy slowcore sfeer van ’23’ is tot in extreme vormen doorgetrokken: uitgepuurde, transparante chillout. De eerste songs dwarrelen zo voorbij.

Kazu stond nimmer zo op de voorgrond, zong nooit zo ijzig helder (haar nog donkerdere lyrics blijven vaag) en mooi. Net als Amedeo (‘Black guitar’). Ongelooflijk knap om de pracht die het oudere, typerende materiaal kenmerkt in zo’n fraaie, onderzoekende vorm te gieten. Wie de tijd neemt, merkt dat aan alles is vastgehouden. De sprankelende melodieën, het intense breekbare, het gelaagde organische. Alleen vrijwel geen gitaren en nergens een climax. De vertederende zang wordt gedragen door een spaarse, weemoedige of lieflijke, troostgevende elektronische invulling en in echo gedrenkte beats, 80’s synths en samples. Kaler, rustiger, ingetogener. Gaandeweg krijgen ze meer schwung. Vanaf halverwege het album valt het echt perfect in elkaar, die subtiele nuances. Al zijn alle songs van hoog niveau. Het betoverende ‘Love or prison’, de zweverige, trieste, beeldschone titelsong en hartbrekend schitterende ‘Spain’ zijn ware parels.

‘Penny sparkle’ is een wolk om op weg te drijven. Blonde Redhead zal er helaas not too open minded guitar fans mee verliezen. De vorige plaat had daar al last van. Wellicht krijgen ze er nu aanwas bij uit een andere hoek. Innovatie is niet altijd fijn. De manier waarop deze drie zich telkens opnieuw uitvinden valt enorm te waarderen. Dat getuigt van lef en diepgang.

CuttingEdge SCORE: 4 van de 5 sterren

Monique van den Boogaard

Details // CD:

* Band: Blonde Redhead
* Album: Penny sparkle
* Record company: 4AD
* Jaar: 2010
* Track list: Here sometimes / Not getting there / Will there be stars / My plants are dead / Love or prison / Oslo / Penny sparkle / Everything is wrong / Black guitar / Spain

© Cutting Edge — 14 Nov 2010
images © 4AD

Link: CD review Blonde Redhead, ‘Penny sparkle’ (2010) bij CuttingEdge

Advertenties

Recensie: Foxes in Boxes, ‘Better beheaded’

maart 29, 2010

Heftige underground indierock

Foxes in Boxes is de nieuwste aanwinst van het Luikse collectief (en independent label) Honest House, na Casse Brique (check ook even de review van hun album ‘Glumor’ bij CuttingEdge). Dit driekoppige rockmonster is tevens het nieuwste project van Taifun-lid Julien Dubois (bas/vocalen), waarin hij wordt bijgestaan door Geoffroy Tyteca (gitaar/vocalen) en Marc Swennen (drums).

Foxes in Boxes heeft vier experimentele lappen indierock op de allereerste EP ‘Better beheaded’ gezet. We horen vele duidelijke inspiratiebronnen voorbij komen in die zeventien en nog wat minuten. De noise uitpattingen en dissonante gitaarlijnen in de trant van Sonic Youth en Blonde Redhead, het melodieuze van Karate, het explosieve van At the drive-in en soms Explosions in the Sky, het math-rockerige vlechtwerk van Battles.

Die invloeden worden lekker door elkaar gemengd en aan elkaar gelijmd tot intense en sfeervolle nummers met een eigen identiteit. De beestachtige en zwaarmoedige songs worden gestaag opgebouwd, vaak tot een indrukwekkend crescendo. De melodie zit verborgen in de gitaar riffs en de drums vormen een logge, pompende en energieke basis voor een stevig onderbuikgevoel. Vanaf de eerste subtiele toon sleurt ‘Better beheaded’ je mee in de donkere krochten van hun muzikale, boeiende universum.

Het lenige, diepe en dragende basspel is onmiskenbaar Julien Dubois, maar hij komt hier woester en ongetemder uit de hoek. Ook zijn vocale input is vergelijkbaar met wat hij doet in Taifun. Zijn meeslepende praatzang, zoals Thurston Moore dat ook altijd zo schitterend kan, valt passend in de klanktapijten en is een verlichting van de zwaarheid van de nummers. De rauwe schreeuwzang van Tyteca, alsof door de duivel bezeten, staat op zich of flankeert Dubois. Ze vullen elkaar heel mooi aan.

Foxes in Boxes verstevigt de diversiteit en de samenhang van de muzikanten die Honest House vormen. De band is noisier en avontuurlijker dan de instrumentale post-math-rockcollega’s van Casse Brique. Beiden vallen echter in de categorie pure indierock gestoeld op eerlijke emotie, de filosofie van het gezelschap.

Met slechts 200 genummerde, met vakmanschap gecreëerde exemplaren van ‘Better beheaded’ moet je er snel bij zijn, wil je het schijfje op de kop tikken. Heftige underground indierock om de vingers bij af te likken. En een collectief als Honest House verdient je steun. Ben je liefhebber van goede herrie? Kopen dan!

CuttingEdge SCORE: 4 van de 5 sterren

Monique van den Boogaard

Details // CD:

* Band: Foxes in Boxes
* Album: Better beheaded
* Record company: Honest House
* Jaar: 2010
* Track list: Arshavin / Domingo blues / Sonic cities / Super heroes
* Info: Foxes in Boxes speelt 16 april in Belvédère, Namur met Fordamage en Flipo Mancini

© Cutting Edge — 28 Mar 2010
images © Honest House

Link: CD review Foxes in Boxes, ‘Better beheaded’ (2010) bij CuttingEdge.nl

Yo La Tengo is terug: video première ‘Nothing To Hide’

augustus 19, 2009

Net zoals voor Sonic Youth en Blonde Redhead heb ik een eeuwige zwak voor Yo La Tengo, die drie Amerikaanse indierockers uit Hoboken (New Jersey), die zo mooie, dromerige en tegelijkertijd ook zo lekkere, noisy muziek maken. Jawohl, ze zijn er weer en je hebt hierbij de videoclip première te pakken van het gloednieuwe nummer ‘Nothing To Hide’… Check dat!

Nooit bezig met de mainstream, daar kun je Yo La Tengo zeker van betichten. Deze videoclip is dan ook opgenomen in een piepklein independent platenzaakje in Columbus (Ohio) genaamd Lost Weekend Records (hoe cool is die naam alleen al dan en een concept naar mijn hart!). Eigenlijk is het gewoon een registratie van een instore gig van de band. Alleen, het zijn de Yo La Tengo’s zelf niet… maar hun jongere Matador Records collega’s van Times New Viking vullen hun schoenen.

Begeleidende leuke quote van Times New Viking’s Adam Elliott (via Spinner): “Natuurlijk kunnen wij niet acteren, als mensen, maar we kunnen en zullen altijd in staat zijn om ons te gedragen als indierockers. Anders hebben we geen werk…”  

De videoclip voor ‘Nothing To Hide’ – geregisseerd door Pelham Johnston en Brandon Reichard – zit boordevol inside grapjes en speelt zich af in een vreemdsoortig parallel universum waar Yo La Tengo en Times New Viking van plek zijn verwisseld. En die Ted Nugent platen, kun je toch het beste gewoon in de vuilnisbak pleuren. Kijk maar eens, dan snap je die laatste opmerking ook daadwerkelijk. 

‘Nothing To Hide’ is afkomstig van het album ‘Popular Songs’, dat op 8 september verschijnt. Het smakelijke, orgel-swingende nummer ‘Periodically Double Or Triple’ had ik natuurlijk al eerder geplaatst. Overigens, kun je die MP3 nog steeds gratis binnentrekken. HIER.

En de nieuwe schijf ‘Born Again Revisited’ van Times New Viking is er op 22 september, kennelijk moet je die ook gehoord hebben. Daar later meer over, àls ‘ie goed is…

Overtreffen doet de clip van ‘Nothing To Hide’ die oude van ‘Sugarcube’ niet, maar hij is zeker vermakelijk! Het nummer zelf was inmiddels al in live uitvoering te beluisteren. Gooien we die er ook nog ff in. Kun je jezelf vast grondig voorbereiden op de Europese Yo La Tengo shows. Eén vooralsnog in NL: op 20 november tijdens Crossing Border.

Interessante compilatie, dat ‘Dark Was The Night’!

januari 25, 2009

Ik houd niet zo van verzamelalbums. Maar zo af en toe worden er toch wel een héél interessante uitgebracht. En in dit geval komt de opbrengst ook nog ten goede aan het Aids Fonds van de organisatie Red Hot. Ik heb het over de schitterende compilatie ‘Red Hot’ met 31 exclusieve songs van onder meer Beirut, Arcade Fire, Cat Power, Blonde Redhead, My Morning Jacket en Grizzly Bear, Feist en Yeasayer.

Het geheel werd bij elkaar gehaald en geproduceerd door The National’s Aaron en Bryce Dessner (zie foto), die zelf ook een track aanleveren en her en der met diverse artiesten meedoen.

‘Dark Was The Night’ verschijnt op dubbel-cd, drie (!) schijven vinyl en als digitale download. De compilatie komt op 16 februari uit. Dat wordt dan ineens weer naar de winkel rennen voor die verzamelaar, ik had het niet van mezelf verwacht. Maar moet je de volledige tracklist toch eens zien

Op de speciale ‘Dark Was The Night’ site, beluister je al drie tracks als voorproefje. Op de Myspace stek worden dagelijks tot aan de release verschillende songs van de compilatie gestreamd.