Archive for the ‘[ R.I.P. ] in memo'’ Category

R.I.P.: garagerock & punkheld Jay Reatard (29) overleden

januari 13, 2010

What the F*ck! Mijn kaak viel op mijn sokken toen ik het nieuws las op Pitchfork: garagerocker en punkheld Jay Reatard is woensdag 13 januari overleden. De rocker uit Memphis is slechts 29 jaar oud geworden!

Reatard zou in zijn slaap zijn overleden. Hij werd ’s nachts rond 3:30 uur in zijn huis gevonden. Jay’s voormalige label Goner Records heeft de dood van Reatard inmiddels bevestigd op de website: “It is with great sadness that we report the passing of our good friend Jay Reatard. … We will pass along information about funeral arrangements when they are made public.”

Over de doodsoorzaak tast men nog in het duister. Er wordt onderzoek gedaan. Natuurlijk denkt iedereen die Jay Reatard wel eens live mee heeft mogen maken, ook al was dat vaak niet meer dan een half uurtje, aan hartfalen. Want het was een nogal opgefokt ventje (in a good way of course).

Multi-instrumentalist Jay Reatard – in 1980 op de wereld gezet als Jimmy Lee Lindsey Jr. – begon al op jonge leeftijd (15) in de punkrockband The Reatards en speelde later in Lost Sounds, en zijprojecten als Bad Times, Final Solutions en Angry Angels. In 2006 verscheen zijn eerste soloplaat ‘Blood Visions’ vol indrukwekkende punksongs, opgevolgd door een hele berg singles. Vorig jaar kwam zijn tweede soloalbum ‘Watch Me Fall’ (Matador Records) uit, wat nu helaas meteen zijn laatste plaat is geworden.

Reatard stond net zo bekend om zijn muzikale talent als om zijn extreme live shows door zijn in-your-face persoonlijkheid. Jay hield niet van bullshit of verveling. Vorig jaar bereikte hij de headlines onder meer met een verwijzing naar de band Pains Of Being Pure At Heart met “pains of being boring at heart”, het abrupt stoppen van de band na een tournee (de bassist en drummer zijn bij Wavves gaan spelen) en omdat hij op het podium in Austin werd aangevallen.

In een interview met Spinner.com afgelopen december vertelde Jay Reatard dat hij ‘er even tussen uit wilde, om zich te focussen op Jay Lindsay, saaie shit te doen, zijn huis te renoveren en om zijn persoonlijke leven op orde te brengen’. Verdrietig genoeg, is hij daar amper aan toe gekomen…

R.I.P. Jay! You will be missed sourly.

Advertenties

Voormalige Beatles en Stones manager Allen Klein (77) overleden

juli 6, 2009

Allen Klein, de zelfverklaarde ‘haai’  en één van de machtigste en meest controversiële managers in de sixties die The Beatles en de Rolling Stones onder meer managede, is afgelopen zaterdag 4 juli overleden in New York na een lange strijd tegen de ziekte Alzheimer. Klein, die 77 jaar is geworden, stond bekend om zijn krachtige onderhandelingen, onnavolgbare deals en de bitterheid die hij bij sommige van zijn cliënten veroorzaakte.

Als de oprichter van ABKCO Records werkte Klein met een paar van de grootste namen in de muziekindustrie, waaronder Herman’s Hermits, Bobby Darin en de legendarische soulzanger Sam Cooke. Maar de Newark inboorling werd pas een echte industrie reus toen hij de Stones half jaren zestig contracteerde en hen daarmee een erg lucratieve platendeal bezorgde. De Stones bandleden waren echter pissed as hell toen Klein de rechten van diverse bandsongs kocht van een ex-manager. Mick Jagger getuigde tegen hem in een rechtszaak over royalties in 1984 en Keith Richards noemde de vijfjarige relatie van de groep met Klein eens als “de prijs van een opleiding.” In de nasleep ging Klein er alsnog van door met de rechten op vele Stones songs geschreven voor 1971, inclusief de hitknallers ‘(I Can’t Get No) Satisfaction’ en ‘Jumping Jack Flash’.

Ondanks, of misschien wel juist vanwege zijn reputatie, tekende Klein The Beatles eind jaren zestig nadat manager Brian Epstein overleed. Hij wist John Lennon te overtuigen hem aan te nemen, echter nooit Paul McCartney, waardoor Klein vaak gezien wordt als dé reden dat John, Paul, George en Ringo het uiteindelijk voor gezien hielden als band. Net als bij de Stones, eindigde Kleins relatie met The Beatles ook in de rechtbank. McCartney klaagde zijn ex-bandleden aan om aan Kleins machtige greep te ontsnappen. Allen co-produceerde nog wel George Harrisons beroemde ‘Concert For Bangladesh’.

Klein omschreef zichzelf misschien nog wel het beste met zijn beruchte Kerstkaart… Hij speelde met de tekst van de 23ste Psalm en maakte er dit van: “Ja, hoewel ik door het dal van de schaduw van de dood loop ben ik niet bang voor het kwaad, omdat ik de grootste bastard ben in de vallei.” Allen Klein laat zijn vrouw Betty, drie kinderen en vier kleinkinderen achter. Zijn uitvaart vindt dinsdag 7 juli plaats in New York.

Al zullen de Amerikaanse ogen veel meer gericht zijn op de herdenkingsdienst van Michael Jackson, schat ik zo…

Ook indie acts rouwen om Michael Jacksons dood

juni 26, 2009

michael-jackson-200-c-062509Gistermiddag (14.30 uur) is Michael Jackson in zijn huis in Los Angeles overleden. Hij stierf hoogst waarschijnlijk aan een hartstilstand, autopsie moet de exacte doodsoorzaak achterhalen. Jackson werd nog in allerijl naar een universiteitsziekenhuis gebracht, maar ze waren niet meer in staat hem te reanimeren. Michael Jackson is 50 jaar geworden.

Jackson heeft natuurlijk niet zoveel van doen met onze alternatieve invalshoek qua berichtgeving. Aan de andere kant, de zelfverklaarde King of Pop was van grote invloed op de populaire muziekgeschiedenis, dus ook indiebands zijn door hem en zijn muziek geraakt. Spinner verzamelde een aantal reacties.

Vrijwel iedereen prijst de bijdrage die Jackson muzikaal heeft geleverd. Zo ook de Canadese electrorockers van MSTRKRFT. Bandlid Jesse F. Keeler rouwt om de dood van het popicoon. “Ik herinner me nog dat ik als kind ´Motown 25´ met mijn familie keek en uit mijn bol ging toen Michael Jackson zijn Moonwalk deed,” vertelt Keeler aan Spinner. “Ondanks wat hij uiteindelijk is geworden, is de popmuziek zoals ´ie is door hem.”

Ook Tom Morello, gitarist van Rage Against the Machine en Audioslave, reageerde op Jacksons overlijden. “Mijn favoriete song is ´Ben´ van de film uit 1972 onder dezelfde naam. Het is een prachtig nummer over een eenzame, onrustige en niet begrepen jongen. Een jongen die troost vindt in een ongewone vriendschap met een andere outcast die van hem houdt zoals ´ie is. R.I.P. Michael Jackson.”

De Veronicas deden ook een herinnerende duit in het zakje: “Mijn favoriete artiest aller tijden is Michael Jackson. Ik heb zijn DVD bekeken en moest bijna huilen. Ik zou niet weten wat ik zou doen als ik hem ooit had ontmoet. Ik denk dat ik flauw zou vallen en zou huilen.”

Bovendien nog een reactie van singer-songwriter Brett Dennen: “Het is nu geen tijd voor zorgen of kritiek. We moeten nu onze levens vieren en het plezier vieren dat zijn muziek en de boodschap de wereld heeft gebracht en wat dat voor elk van ons betekent heeft. De King is weg maar hij leeft voort.”

En ook songwriter Ben Lee omschrijft zijn affectie met de King of Pop: “Michael Jacksons dood is een onwerkelijk moment voor mensen van mijn leeftijd. Hij was zo´n alomtegenwoordig figuur in de popcultuur zo lang als ik me kan herinneren. Het voelt alsof ik hem heb gekend, maar aan de andere kant, lijkt het wel of niemand hem echt kende. Zijn muziek zet me aan tot bewegen. Ik denk dat dat is wat hij uiteindelijk wilde.”

Mogwai’s Stuart Braithwaite: “Je kocht de botten van Elephant Man en stuurde een standbeeld van jezelf de wereld rond. RIP jij verbazingwekkend getalenteerde gekke vent.”

Tenslotte, een uitgebreide reactie van Death Cab For Cutie´s Nick Harmer:Voor mij, zal hij altijd een rode leren jack bedolven onder ritsen, een handschoen en de moonwalk zijn, die ik nooit heb kunnen doen. ‘Thriller” was een rage en elk kind in de buurt wilde hem zijn. Ik heb zelfs een gratis les gevolgd in een lokaal park om de moonwalk te leren. Dat ik ook zou kunnen bewegen als de King of Pop. Ik moet wel duizend keer achter uit hebben gegleden op ´Billy Jean´, dagdromend hoe populair ik zou zijn als ik op school aan kwam en heel normaal die move zou doen op de speelplaats. Het leek er echter nooit op. Ik snap dat nog steeds niet. Maar elke keer als ´Billy Jean´ draait zal ik het goddomme blijven proberen. Jacksons dood is net zo tragisch als dat het verrassend is. Ik was er helemaal niet klaar voor. Maar Michael Jackson is niet dood. Hij heeft alleen het lichaam achtergelaten, waarvan we weten dat hij er niet meer comfortabel in was en is nu op een plek waar hij de perfecte, gelukkige persoon kan zijn die hij altijd wilde zien in de spiegel. Hij zal voor eeuwig voortleven in zijn muziek en doorgaan, zoals hij in het leven deed, met talloze creatieve mensen te inspireren en verschillende dansvloeren in vuur en vlam te zetten. Lang Leve MJ, de wereld zal je missen.”

De dood van Michael Jackson betekent niet alleen een gemis voor vele artiesten, maar levert ook een enorme financiële strop op voor AEG Live, het Britse entertainmentbedrijf dat de popster overhaalde tot een reeks van vijftig ‘afscheidsconcerten’ in de O2 Arena in Londen. De Britse krant The Times raamde de schade vrijdag op 350 miljoen euro…

The Spades stoppen, nu echt. Nog een laatste tour door NL

april 11, 2009

Tjonge, het gaat even wat minder met lokale muzikale scene in Eindhoven. Van de week hield www.eindhovenrockcity.nl al op te bestaan en nu kondigt één van de veteranen rockbands (sinds 1999) aan ermee te stoppen, The Spades. Ze kapten er eerder al eens mee, maar dit keer echt. Ze ondernemen nog één uitgebreide tournee langs de poppodia en dan is het afgelopen. Het wordt dan weer wel meteen de grootste clubtour in hun bestaan.

Zanger/spil Denvis verklaart op 3voor12/Eindhoven: “Ik heb er altijd van gebaald dat mijn band door intern gezeik explodeerde. Ik wilde een tof einde. Deze blitzkrieg van 25 shows is dat.”

That’s right Denvis, afscheid nemen in stijl! Dat hoort ook bij The Spades, die erom bekend stonden waar ze ook speelden, en dat waren veel podia in binnen en buitenland, een stevige indruk achter te laten. Al dan niet door afbraak van de backstageruimtes of iets op het podium. In 2003 ondernamen ze een Franse tournee, vastgelegd door de Nieuwe Revu. Ze vestigden hun naam er steviger mee, maar daaruit bleek ook dat er flink wat spanningen waren tussen de bandleden. Een jaar later ging het helemaal mis tussen Denvis en gitarist Tony slug en werd er een punt gezet achter The Spades. Denvis had er geen lol meer in en vertrouwde zijn band op de planken niet meer.

In 2006 besloot Denvis The Spades echter opnieuw op te starten met andere muzikanten om zich heen. En in 2008 verscheen dan toch eindelijk een tweede schijf van de harde rockers. ‘Above The Law, Below The Belt’. Volgens de pers had de groep zich heruitgevonden. Er volgden bovendien twee fraaie Amerikaanse tournees met de nieuwe bezetting. En Denvis’ natte droom kwam uit toen hij met The Dirtbombs‘ Jim Diamond de studio in mocht.

Maar eens moet er een eind aan komen. Waarom nu? Omdat de uitdaging er nog is, maar Denvis niet het risico wil lopen dat hij er over vijf jaar weer de balen van heeft. De ‘2009 Rock & Roll Revue’-afscheidstour begint in de Effenaar op 17 april en eindigt tevens in de lichtstad op 31 juli in Dynamo. Naast headliner The Spades, krijg je voor een tientje tevens shows voor de kiezen van vlammend Haags garagerocktrio The Deaf, lokale helden Fury 161 (denk aan The Outsiders met Q65) en onemantrashband Ottoboy. DJ Dikke Dennis draait de avond aan elkaar met plaatjes. Waar je de tournee tussendoor mee kunt pikken, check hun MySpace pagina voor de lijst.

Maar waar dalen zijn, zijn ook weer bergtoppen hè. De oude rockers maken zo plaats voor een nieuwe Eindhovense garde. En Denvis blijft natuurlijk bezig met zijn andere soul/rock solo project, Denvis & The Real Deal, waarmee hij vorig jaar debuteerde. Binnen afzienbare tijd verschijnt er een dubbelaar van.

Telefon Tel Aviv’s Charlie Cooper overleden

januari 28, 2009

Godsamme, we worden er zo niet vrolijker op… Eerst al het verdrietige nieuws dat Club Diana frontman Marcel Brand zijn eigen leven nam afgelopen zondag. Nu weer het treurige bericht dat Charlie Cooper, de ene helft van electronisch duo Telefon Tel Aviv uit New Orleans/Chicago, vorige week donderdag 22 januari plots overleden is. Slechts twee dagen nadat het vierde album ‘Immolate Yourself’ verscheen. Cooper is slechts 31 jaar geworden.

Cooper’s Telefon Tel Aviv partner Joshua Eustis schreef gister een emotionele en openhartige herdenkingstekst op hun MySpace site over hem, zijn vriend sinds de middelbare school: “Buiten Charlie’s genialiteit en muzikale talent, was hij een schat van een vent, een liefdevolle vriend en vertrouwenspersoon van vele mensen.”

“Zijn muzikale vakmanschap werd alleen overtroffen door zijn grotere cadeau aan de wereld – zijn warmte, vrijgevigheid, zijn onverzadigbare humor en zijn eindeloze loyaliteit aan degenen waar hij van hield. Hoewel ik er, in de geest van de respectabele herinnering, aan toe moet voegen dat hij een geweldige schoenenverzameling had, zijn kennis van hip hop grondig was en zijn kennis over wijn subtiel.”

Volgens Eustis’ post laat hij zijn ouders, zusje, neef en ‘meer aanbiddende vrienden dan het universum donkere materie bevat’ achter. Er is nog geen doodsoorzaak bekend.

  • Download: Telefon Tel Aviv, ‘Helen Of Troy’ (MP3)
  •  

    R.I.P. Marcel Brand, frontman Club Diana

    januari 26, 2009

    In een persverklaring van distributeur Konkurrent lezen we dat Marcel Brand, zanger/gitarist van indieband Club Diana, zondagmiddag 25 januari totaal onverwacht een einde aan zijn leven heeft gemaakt. Brand is slechts 43 jaar geworden.

    Brand maakte eind jaren ’80 eerst naam als zanger/gitarist van de Nijmeegse country-rock band Indian Summer. Nadat deze groep uiteenviel, werd hij de markante frontman van Club Diana, waarmee hij tussen 1995 en 2009 vijf albums vol fijne popliedjes afleverde. Het zesde album, simpelweg genaamd ‘Brand’, zou één dezer dagen verschijnen (1 februari).

    Vorig jaar maakte Brand met zijn Club Diana nog een album met gospel traditionals onder de naam The Nephew Brothers.

    De Club Diana bandleden schreven: “Marcel was een bevlogen man die zijn tomeloze energie koppelde aan idealen en creativiteit. Dat maakte hem tot een markante en gewaardeerde kracht in zowel de lokale- als de muziekgemeenschap. Soms echter kon hij zichzelf en zijn omgeving met diezelfde energie danig in de weg zitten. De laatste week gebeurde dit op een manier die zijn naasten niet van hem kenden. Marcel werd in enkele dagen totaal onbereikbaar voor zijn omgeving. Nog voordat iemand maar kon vermoeden hoe donker het voor hem was geworden, besloot hij zijn leven te beëindigen.”

    Naast charismatische frontman en spil van Club Diana fungeerde Brand ook als gemeenteraadslid in de Limburgse gemeente Bergen. Bovendien hostte hij jaarlijks het piepkleine midzomernacht festival Wellerlo-fi met BBQ en doorgaans uitstekende line-up van bands. Marcel Brand laat een vrouw en drie kleine kinderen achter.

    The Stooges gitarist/bassist Asheton overleden

    januari 7, 2009

    Ron Asheton, mede-oprichter, gitarist en later bassist van rock ‘n’ roll iconen The Stooges is dinsdag 6 januari dood gevonden, zittend in een stoel, in zijn huis in Ann Arbor (Michigan, USA).

    De officiële doodsoorzaak is nog niet vastgesteld, al beweren Amerikaanse media dat hij is gestorven aan een hartaanval. Asheton is 60 jaar geworden.

    Ron Asheton richtte The Stooges in 1967 samen met zijn broer (drummer) Scott, Dave Alexander (bas) en beruchte frontman Iggy Pop op. Hij is verantwoordelijk voor de onvergetelijk gitaarriffs op onder meer ‘No Fun’, ‘Down On The Street’ en ‘I Wanna Be Your Dog’. Bij het derde album ‘Raw Power’ (1973) wisselde Asheton zijn gitaar in voor de bas.

    ‘Raw Power’ was geen groot succes en daarop besloot Ron om The Stooges te verlaten om in bands als Destroy All Monsters en The New Order te gaan spelen. Vanaf 2000 stond hij weer op de planken met zijn broer en bassist Mike Watt als The New Stooges. Iggy zag de band optreden en de vier maakten er gelijk een echte Stooges-reünie van. Nadat Iggy zich weer bij zijn collega’s voegt in 2003, maken Iggy & The Stooges in 2007 het nieuwe album ‘The Weirdness’.

    Geen sterk album, maar dat zijn de optredens zeer zeker wel. Velen van ons zullen zich nog die spetterende gig tijdens Lowlands in 2006 herinneren, en afgelopen september brak het publiek het nieuwe podium Watt in Rotterdam bijna af tijdens hun optreden op de officiële openingsavond.

    Of Iggy & The Stooges nu ophoudt te bestaan, is niet duidelijk. De resterende bandleden zijn er in elk geval aardig kapot van. “Geschokt en door elkaar geschud,” zo lezen we in een verklaring en “hij was een geweldige broer, vriend, muzikant en strijder. Onvervangbaar.” Ook Iggy schreef nog een persoonlijke noot: “Hij was mijn beste vriend. Ik zal hem erg missen.”

    60’s multi CD-box review

    juni 22, 2007

     
     
     
     
    the planet.nl writings till 2007 /  artikel-copies 
     
     
     
    [hierin]  pasten en categoriseren + herdateren