Of je ‘m nou ziet in de vinylbakken, de cd-winkel op ‘t station of de iTunes Store, soms is een albumhoes genoeg om een bepaalde plaat te willen hebben. De ene keer een absolute aanwinst, de andere keer een gedrocht dat je nooit meer draait, maar in ieder geval bijzonder genoeg om naar te blijven kijken. Deze week:
The Mothers of Invention – Weasels Ripped My Flesh
Op 10 augustus 1970 verschijnt ‘Weasels Ripped My Flesh’ (Bizarre Records) van Frank Zappa en zijn Mothers of Invention, wat door velen wordt gezien als fase twee van ‘Burnt Weeny Sandwich’ uit ‘70. Beide albums bestaan uit voorheen onuitgebrachte tracks, uitgegeven nadat de originele band uiteen viel. De stukken muziek op ‘Burnt Weeny Sandwich’ zijn opgenomen in de studio, terwijl ‘Weasels Ripped My Flesh’ de Mothers aangevuld met blazers op de planken vastlegt, waar de Amerikaanse freaks hectische en chaotische improvisatie muziek – karakteristiek voor de avant-garde free jazz en experimentele rock – tentoonspreidt.
De live tracks zijn verzameld uit de periode oktober 1967 tot en met augustus 1969. Elke keer als de Mothers hun oude nummers opnieuw speelden, zocht de band de grenzen van het muzikaal extremisme nog wat meer op. ‘Weasels’ is daar een goed voorbeeld van. De beruchte albumafsluiter en titeltrack bestaat uit niets anders dan dat elk bandlid op het podium in twee minuten zoveel mogelijk noise en feedback de zaal instuurt. ‘Weasels Ripped My Flesh’ is een zeer indrukwekkende collectie van rock meets jazz songs, die beide scenes bediende. Natuurlijk niet gespeend van staaltjes bizarre Zappa humor en de belachelijk strakke instrumentbeheersing van de Mothers.
Zappa ziet vlak voor de release een tekening van Neon Park voor de groep de Dancing Food en besluit dat deze kunstenaar (echte naam Martin Muller, die dan werkt als posterartiest bij Family Dog, een design groep uit San Francisco) de hoes voor de volgende Mothers of Invention plaat moet gaan schilderen. Frank Zappa wil dat Neon Park een subversief beeld creëert, gebaseerd op een magazinecover van de ‘Man’s Life’ editie uit september 1956. Zappa laat hem overkomen naar Los Angeles en toont hem een exemplaar van het tijdschrift met als hoofdartikel ‘Weasels ripped my flesh!’, waarna hij Neon Park vraagt: “Dit is het. Wat kun je doen dat erger is dan dit?”
Het verhaaltje gaat over een man, die tot zijn middel naakt in het water staat, waarin een heleboel wezels ronddobberen die hem aanvallen en bijten. Neon verzint een parodie op een advertentie voor Schick’s electrische scheerapparaat, daarbij het ‘Weasels Ripped My Flesh’ thema in het achterhoofd houdend. Park’s schilderij, waarvoor hij 250 dollar kreeg betaald, wordt bijna niet geaccepteerd door Warner Bos. De platenmaatschappij vindt het beeld niet geschikt. Zappa en Park (die ook grillige schilderijen maakte voor Little Feat en de Beach Boys) hebben zich kennelijk helemaal rot gelachen om het ontwerp en vooral het beestje als apparaat, dat praktisch werd verwerkt voor de hoes door John Williams.
Er is nog wel een alternatieve hoes gemaakt door Dieter Boé, maar die heeft het niet gehaald. De hoes van de Duitse release had een metalen baby op de voorkant, vastgeklemd in een rattenval, die ook niet goed werd gekeurd door Zappa. ‘Burnt Weeny Sandwich’ en ‘Weasels Ripped My Flesh’ zijn later samen als een pakket heruitgebracht op vinyl als ‘2 Originals of the Mothers of Invention’. De originele hoezen werden gebruikt als de linker en rechterkant van de binnenhoes en de albumcover toont een pistool dat tandpasta op een tandenborstel schiet. Zeer zeldzaam artwork allemaal, dus mocht je er iets van tegenkomen, kopen die handel!
Categorie: Amerika, Frank Zappa, Improvisatie, Mothers Of Invention, Neon Park, Plaatjes Kijken, rock
