Of je ‘m nou ziet in de vinylbakken, cd-winkel op ‘t station of de iTunes Store, soms is een albumhoes genoeg om een bepaalde plaat te willen hebben. De ene keer een absolute aanwinst, de andere keer een gedrocht dat je nooit meer draait, maar in ieder geval bijzonder genoeg om naar te blijven kijken. Deze week:
The Smiths – The Queen Is Dead
De derde LP van de onconventionele groep met tien songs was hun finest hour. Nog nooit had The Smiths zo hecht geklonken en waren de onderwerpen zo ‘close to the bone’ als maar zijn kon.
Alle covers van The Smiths albums zijn de moeite waard en vele zijn collectors items. Nooit de groep zelf, maar bewonderde zangers en acteurs worden erop afgebeeld. Ze zijn ontworpen door flamboyante zanger en einzelgänger (Steven Patrick) Morrissey. Dus ook de albumhoes van ‘The Queen Is Dead’.
Mozzer heeft vooral een fascinatie voor filmsterren uit de jaren ‘60 (naast welbespraakte schrijvers als Oscar Wilde). We zien de acteur Alain Delon dromerig liggend, een filmstill uit ‘L’Insoumis’ (‘The Unvanquished’) uit 1964. Op de hoes aan de binnenkant wordt een andere afbeelding van Delon ingezet op beide kanten. De plaat start met de titelsong, die wordt ingeleid door een fragment van Bryan Forbes’ ‘The L-Shaped Room’ uit ‘62.
Morrissey lijkt Royal Brittania te leiden in haar republikeinse sentiment: zoveel koninklijke verkwisting terwijl de sociale omstandigheden in het land zo beneden de maat waren. Hoewel Mozz zich in mysterieusheid hulde omtrent zijn spitsvondige teksten (maatschappijkritische of persoonlijke ontboezemingen) en benamingen, heeft hij later verklaard dat ‘The Queen Is Dead’ net zo goed op hemzelf kon slaan als dat het een algemene observatie was van de staat van het volk.
Tegenwoordig kun je ‘em gewoon op cd krijgen. De LP versie, daar zul je je portemonnee voor moeten trekken, zeker voor de originele hoes.
Categorie: Groot Brittannië, L'Insoumis, Morrissey, Plaatjes Kijken, pop, rock, The Smiths
